İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2018/2682 K.2018/1261

Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan ön inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maluliyet nedeniyle manevi tazminat davasıdır. Davacı vekili, davalı kasko şirketinden 30.000,00-TL manevi tazminat talebinde bulunmuş. Uyuşmazlık Hakem Heyetince, 20.000,00-TL manevi tazminatın 23/01/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, davalı ... vekili itiraz hakem heyetine itiraz etmiş, itiraz hakem heyetince, itirazın reddine karar verilmiş, karara karşı davalı ... şirketi vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

İstinaf istemi, manevi tazminat davalarında verilen kararlara karşı miktar veya değere bakılmaksızın istinaf yoluna başvurulabileceği, Sigorta Tahkim Komisyonunca manevi tazminat yönünden karar verilemeyeceği ve vekalet ücretinin hatalı belirlendiği hususlarına ilişkindir.

Yapılan değerlendirmede; dava trafik kazasından kaynaklı manevi tazminat talebine ilişkindir.

5684 sayılı Sigortacılık Yasasının 30/12 maddesi gereği sigorta itiraz hakem heyetinin 40.000-TL yi geçmeyen kararı her iki taraf içinde kesindir. Ancak tahkim süresinin sona ermesinden sonra karar verilmiş olması, talep edilmemiş bir şey hakkında karar verilmiş olması, hakemlerin yetkileri dahilinde olamayan konularda karar verilmesi ve hakemlerin, tarafların iddiaları hakkında karar vermemesi durumlarında, her halükarda yasa yolu açıktır.

Kesin olan kararların istinaf istemleri hakkında mahkemece (somut olayda tahkim komisyonunca) bir karar verilebileceği gibi, 01/06/1990 gün ve 89/03-90/04 sayılı içtihadı birleştirme kararı uyarınca; istinaf mahkemesince de, istinaf isteğinin miktar nedeniyle reddine karar verilebilir.

Bu nedenle itiraz hakem heyetince verilen karar davalı ... şirketi bakımından miktar itibariyle kesin olup, hakem kararının istinaf yolu ile incelenmesini gerektirir 5684 sayılı Sigortacılık Kanununun 30/12 fıkrasında tahdidi şekilde belirtilen nedenlerin de gerçekleşmediği anlaşıldığından davalı vekilinin istinaf isteminin reddine karar verilerek, aşağıdaki biçimde hüküm tesis edilmiştir.(Emsal Karar; Yargıtay 17.HD. 22/05/2018 gün ve 2016/19795E- 2018/5380K)