İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2018/759 K.2019/4150

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili sunmuş olduğu dilekçesinde. 20/07/2013 tarihinde davalı sürücü ...'un yönetiminde, davalı .... Ltd.

Şti nin maliki olduğu, davalı ...'ya ZMMS ile sigortalı bulunan ... plakalı aracın müvekkiline ait ... plakalı araca çarpması neticesinde aracın hasarlandığı, hasardan dolayı değer kaybına uğradığı ve tamir için serviste kaldığı 55 gün boyunca da kazanç kaybına uğradığından bahisle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 4.000,00 TL lik araç değer kaybının kaza tarihi olan 20/07/2013 tarihinden itibaren tüm davalılardan,

1.000,00 TL lik kazanç kaybının ise aracın servisten çıktığı 13/09/2013 tarihinden itibaren en yüksek faizi ile davalı ... dışındaki diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak kendisine verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı ... sunduğu cevap dilekçesinde; davanın reddini talep etmiştir. Davalılar ... Ltd.

Şti ile davalı ... vekili sunduğu dilekçesinde; kusur oranını kabul etmediklerini, ZMMS na başvuru yapılıp yapılmadığını, tespitinin gerektiğini, davacının kazanç kaybına uğramadığını, davacının personel taşıma sözleşmesi tarihi ile aracı satın aldığı tarihin aynı olduğunu ve davacının dava dışı sözleşme taraflı servis hizmetini sağlayıp sağlamadığı, taksi ücreti ödeyip ödemediğinin araştırılması gerektiğini belirtmişlerdir.Mahkemece yapılan yargılama sonucunda.

Davacının davasının kısmen kabulüne,1)Davacının araç değer kaybına ilişkin olarak talebinin 6.000,00 TL lık kısmının kabulüne, bu kısmın davalılar... San. ve Tic. Ltd.Şti ve ...'tan kaza tarihi olan 20/07/2013 tarihinden itibaren ... A.Ş den 17/12/2013 tarihinden itibaren ( ...

A.Ş nin bakiye poliçe teminatı sorumluluk miktarı 691,00 TL ile sınırlı olarak ) yasal faizi ile müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 2)Davacının, kazanç kaybına ilişkin talebi yönünden 1.350,00 Tl lik kısmın kabulü ile 13/09/2013 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanarak ... San. ve Tic. Ltd.Şti ve ...'tan alınarak davacıya verilmesine, 3- fazla istemin reddine, karar veriliştir.

Davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu kazaya uğrayan aracın 55 gün serviste kaldığını bu sürenin tamamı boyunca kazanç kaybına hükmedilmesi gerektiğini belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacının kazanç kaybını ispatlayamadığını değer kaybının ise ZMMS Genel Şartları uyarınca belirlenmesi gerektiğini belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

İstinaf edenin sıfatı ve istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede. 20/07/2013 tarihinde davalı sürücü ...'un yönetiminde, davalı .... Ltd. Şti nin maliki olduğu, davalı ...'ya ZMMS ile sigortalı bulunan ... plakalı aracın davacıya ait ... plakalı araca çarpması neticesinde davacı aracının hasara uğradığı anlaşılmıştır.

Yapılan incelemede dava konusu olayda davacı aracında meydana gelen değer kaybının kazanın meydana geldiği tarih ve Yargıtay uygulamaları gözetildiğinde; araçta meydana gelen değer kaybı, aracın modeli, markası, özellikleri, hasarı, yapılan onarım işlemleri, kilometresi, olay tarihindeki yaşı, aracın kaza öncesi hasarsız ikinci el piyasa rayiç değeri ile kaza meydana geldikten ve tamir edildikten sonraki ikinci el piyasa rayiç değeri arasındaki farka göre belirlendiği (Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 14/06/2017 tarih ve 2016/13290 E.,

2017/6752 K sayılı kararı). davacıya ait aracın otobüs olup ticari araç niteliğinde bulunduğu her halde serviste geçen süre için kazanç kaybının oluşacağı, alınan bilirkişi raporu içeriğine göre; aracın tamir süresinin 30 gün olarak belirlenmesinin makul olduğu,

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı ve davalı vekilinin istinaf taleplerinin HMK 353/1-b/1 maddesi uyarınca esastan reddi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.