İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2019/1379 K.2021/292

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle.

31.10.2012 kaza tarihinde davalı tarafından ZMSS poliçesi ile sigortalı ... plaka sayılı aracın müvekkiline çarpması sonucu müvekkilinin ağır yaralandığını, söz konusu kazanın meydana gelmesinde davalının sigortalısı araç sürücüsünün olayda %100 oranında kusurlu olduğunu, belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 500 TL tedavi ve bakıcı gideri, 500 TL geçici iş göremezlik, 1.000 TL kalıcı iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 2.000 TL (ıslah ile 30.115,72 TL ) maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda. 1-Davanın KABULÜ ile, 2.057,88 TL geçici iş göremezlik, 24.222,18 TL sürekli maluliyet, toplam 26.280,06 TL ile 2.876,74 TL bakıcı giderinin temerrüt tarihi olan 14/12/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin Reddine, Davalı sigorta şirketinin sorumluluğunun poliçe limiti ile sınırlandırılmasına, karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; hükme esas alınan kusur raporunun hatalı olduğunu, bu yöne ilişkin itirazlarının değerlendirilmediğini, davacının yaşının küçük olması ve çalışmaması nedeniyle geçici işgöremezlik tazminatına hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur. İstinaf edenlerin sıfatı ve istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede.

31.10.2012 kaza tarihinde davalı tarafından ZMSS poliçesi ile sigortalı ... plaka sayılı aracın davacıya çarpması sonucu müvekkilinin ağır yaralandığı ve malul kaldığı anlaşılmıştır.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, davacı küçüğün iyileşme döneminde başkalarına göre daha fazla efor sarfederek hayatını idame ettireceğine bu nedenle geçici iş göremezlik dönemi için tazminata hükmedilmesinde yasaya aykırılık bulunmamasına, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin istinaf talebinin HMK 353/1-b/1 maddesi uyarınca esastan reddi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.