İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2019/4710 K.2020/95

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle. 17/12/2017 tarihinde meydana gelen trafik kazasında vekil edenine ait araçta hasar oluştuğunu ve onarım süresi olan 6 gün boyunca 150,00-TL günlük bedelle araç kiralamak durumunda kalındığını, yapılan bu giderin tahsili amacıyla kazanın oluşumunda kusurlu bulunan karşı araç maliki ve sürücüsü olan davalılar aleyhine yönelik olarak İstanbul Anadolu .... İcra Müdürlüğünün ...

E. Sayılı dosyası ile icra takibi başlattıklarını, davalı tarafından takibe itirazda bulunulduğunu belirterek haksız itirazın iptali ile takibin devamına ve alacağın %20 sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.Davacı vekili daha sonra sunduğu 21/02/2019 günlü dilekçede; davaya konu icra takibine konu tüm taleplerin karşılandığını belirterek davadan feragat ettiklerini açıklamıştır.Mahkemece; davacı vekilinin feragate ilişkin beyanı dikkate alınarak davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.Karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine;

mahkemece 17/06/2019 tarihli ek karar ile 2 haftalık süre geçtikten sonra istinaf talebinde bulunduğu gerekçesiyle istinaf isteminin süre yönünden reddine karar verilmiş, davacı vekili bu ek karara karşı süresi içerisinde istinaf yasa yoluna başvurmuştur.İstinaf nedenleri; gerekçeli kararın kendilerine usûlüne uygun şekilde tebliğ edilmemesi nedeniyle verilen ek kararda isabet bulunmadığı,

bu nedenle istinaf başvurularının değerlendirilmesi gerektiği hususuna yöneliktir.Dava, trafik kazasından kaynaklanan araç mahrumiyet zararının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali isteğine ilişkindir.Dosya kapsamından, mahkemece verilen 06/03/2019 gün 2018/1129 E.-2019/228 sayılı gerekçeli kararın, davalı .... San. Tic. A.Ş vekili Av. ...'in toplantıda olması nedeniyle, daimi çalışanı ... 25/03/2019 tarihinde tebliğ edildiği davalı .... San. Tic.

A.Ş vekili Av. ... tarafından yasal istinaf süresi geçirildikten sonra UYAP'tan gönderilen 12/04/2019 günlü dilekçe ile istinaf yasa yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.

Her ne kadar istinaf yasa yoluna başvuran davalı vekili, 25/03/2019 tarihinde yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığını ileri sürmekte ise de; söz konusu tebligatın avukatın daimi çalışanı imzasına yapıldığı gözetildiğinde, geçerli bir tebligat niteliğinde bulunduğu konusunda herhangi bir duraksama bulunmadığından.

(Mahkemece verilen ve istinaf isteğine konu bulunan ek karar da davalı vekiline aynı şekilde tebliğ edilmiştir.) (Yargıtay 17. HD'nin 07/03/2019 gün 2018/5233 E.-2019/2649 karar sayılı emsal içtihadı) mahkemece 17/06/2019 günlü ek kararla istinaf talebinin süre yönünden reddine karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik tespit edilemediğinden, davalı .... San. Tic.

A.Ş vekilinin ek karara yönelik istinaf isteğinin HMK.m.353/1-b/1 hükmü uyarınca esastan reddine karar verilmesi gerektiği sonucuna varılarak aşağıdaki biçimde hüküm tesis edilmiştir.