KÜNYE
T.C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2020
- Dosya no
- 2019/5006
- Karar no
- 2020/2961
- İncelenen kararın mahkemesi
- İSTANBUL 18. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
- Tarihi
- 01/10/2019
- Numarası
- 2017/422 E., 2019/804 K.
- Davanın konusu
- Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat
- İstinaf karar tarihi
- 02/07/2020
Karar Metni
643 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ
Davacı vekili dava dilekçesi ile, 12/12/2016 tarihinde birden çok aracın karışmış olduğu trafik kazasında, ...'nın sevk ve idaresindeki ... plakalı araçta yolcu olarak bulunan davacının ağır şekilde yaralandığını ve mamul kaldığını, kazının meydana gelmesinde ... plakalı araç sürücüsü ...'nın tam kusurlu olduğunu,
söz konusu aracın davalı sigorta şirketince ZMMS poliçesi ile sigortalı olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 500,00-TL geçici iş göremezlik tazminatı ile 2.000,00-TL kalıcı iş göremezlik tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 03/07/2019 havale tarihli bedel arttırım dilekçesi ile talebini 186.618,93-TL'ye yükseltmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesi ile; müvekkilinin sorumluluğunun sigortalısının kusuru ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, varsa davacıya yapılan ödemelerin belirlenecek tazminattan düşülmesi gerektiğini, maluliyet tazminatı tespiti yapılırken yeni ZMMS genel şartlarının dikkate alınması gerektiğini, tedavi giderleri ve geçici iş göremezlik zararının teminat kapsamında olmadığını, davacının mütefarik kusurunun tazminattan düşülmesi gerektiğini, hatır taşıması nedeni ile zarar miktarında indirim yapılması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece; kazanın meydana gelmesinde araç sürücüsü ...'nın tam kusurlu olduğu, ATK tarafından düzenlenen rapor ile kaza nedeniyle davacının % 44 oranında malul kaldığı, iyileşme süresinin 4 ay olduğunun tespit edildiği gözönünde bulundurularak temin edilen bilirkişi heyeti raporu dikkate alınarak ve kazada hatır taşıması bulunduğu değerlendirilerek.
"1-Davacının davasının KISMEN KABULÜ ile 4.016,64TL geçici işgöremezlik, 147.278,49TL sürekli işgöremezlik tazminatı olmak üzere toplam 151.295,13TL nin davalı sigorta şirketinden 06/04/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine, Fazlaya ilişkin talebin reddine," karar verilmiş, karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.
Davalı vekilinin istinaf sebepleri; ev hanımı olan davacı için geçici iş göremezlik tazminatına hükmedilemeyeceği, geçici iş göremezlik tazminatının poliçe teminatı dışında kaldığı, maluliyet raporunun kaza tarihine göre hatalı yönetmelik hükümleri dikkate alınarak düzenlendiği hususlarına ilişkindir. Dava, trafik kazası nedeniyle maddi tazminat talebine ilişkin bulunmaktadır.
İstinaf edenin sıfatına, istinafın kapsam ve nedenine, dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına, hükme esas alınan 29/04/2019 tarihli bilirkişi raporunun olaya, oluşa ve Yargıtay uygulamalarına uygun denetlenebilir gerekçeler içermesine, bu raporun hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmamasına,
mahkemece hükme esas alınan aktüer raporunda desteğin ev hanımı olduğu ve AGİ hariç asgari ücret düzeyinde gelir elde edileceği kabul edilerek hesaplama yapılmasının yerinde bulunmasına(Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 12/12/2018 tarih ve 2016/2650 E., 2018/12099 K. Sayılı kararı), davacının ev hanımı oluşunun, onun geçici iş göremezlik tazminatı talep etmesine engel nitelikte bulunmamasına, geçici iş göremezlik tazminatının 01/06/2015 tarihinde yürürlüğe giren ZMMS Genel Şartlarına göre de teminat dahilinde olmasına,
davalı vekili tarafından ATK raporuna karşı sunulan beyan dilekçesinde maluliyet durumunun yeni ZMMS Genel Şartlarında belirtilen yönetmelik gereğince düzenlenmesi gerektiği hususunda bir itirazın ileri sürülmemesine, HMK.357.maddesi gereğince yargılama aşamasında ileri sürülmeyen hususların istinaf aşamasında ileri sürülememesine göre; davalı vekilinin istinaf taleplerinin HMK 353/1-b/1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi, E. 2019/5006, K. 2020/2961, 2 Temmuz 2020 tarihli karar · Kaynak: UYAP Emsal Karar Arama