İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2019/557 K.2020/3961

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle. 11/04/2012 tarihinde Dudulu Sultanbeyli hattında çalışmakta olan ... plakalı minibüste yolcu olarak bulunan davacının meydana gelen kaza neticesinde yaralandığını ve malul kaldığını belirterek maddi ve manevi zararının giderilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda;Davanın kısmen kabulü ile,1-Davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile.

13.241,27 TL'nin davalılar ... ve ... dan kaza tarihi olan 11/04/2012 tarihinden itibaren davalı ... şirketi bakımından dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili davacıya ödenmesine,2- Davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 8.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ... dan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili davacıya ödenmesine,

fazlaya ilişkin taleplerin reddine,7- Davalı ... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden manevi tazminat talebi bakımından reddedilen miktar üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 10/2 ve 10/4.madde ve fıkraları dikkate alınarak belirlenen 240,00 TL nisbi vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalı ...'a ödenmesine, karar verilmiştir. Davalı ... vekilinin vekalet ücretine yönelik tavzih talebi ise 12/10/2018 tarihli ek karar ile reddedilmiştir.

Davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; reddedilen manevi tazminat yönünden istinaf eden davalı lehine 2.000-TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 240-TL vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.İstinaf edenlerin sıfatı ve istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede.

11/04/2012 tarihinde Dudulu Sultanbeyli hattında çalışmakta olan ... plakalı minibüste yolcu olarak bulunan davacının meydana gelen kaza neticesinde yaralandığını ve malul kaldığı anlaşılmıştır.Mahkemenin 2014/104 Esas 2018/807 karar sayılı gerekçeli kararının istinaf eden davalı vekiline 28/08/2018 tarihinde tebliğ edildiği, istinaf dilekçesinin ise 17/01/2019 tarihide verildiği, bu haliyle asıl kararın kesinleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

Mahkemenin tavzih talebine ilişkin olarak verdiği 05/09/2018 tarihli ek kararın ise, istinaf eden davalı vekiline 08/02/2019 tarihinde tebliğ edildiği, istinaf dilekçesinin ise 17/01/2019 tarihinde verildiği anlaşılmıştır.Tavzih yolu ile davanın taraflarına yüklenen yükümlülüklerin artırılamayacağı gözönünde tutulduğunda, davacı vekilinin 05/09/2018 tarihli ek karar yönelik istinaf talebinin HMK 353/1-b/1 maddesi uyarınca esastan reddine, asıl karara yönelik istinaf talebinin ise HMK 345/1 ve 352 maddesi uyarınca usulden reddine karar vermek gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.