İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2019/587 K.2021/80

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle: 16/10/2014 kaza tarihinde davacının sürücüsü ve maliki olduğu, ... ... marka motosikleti ile seyir halindeyken davalılardan ...'ın sürücüsü davalı ...

Maliki, davalı ...'nin ise ZMMS sigortacısı olduğu ... plakalı ... marka minibüsü ile çarpışması sonucu meydana gelen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını belirterek 9882,00 TL müvekkile ait araçta meydana gelen hasar bedeli, 20000,00 TL manevi tazminat, 500,00 TL müvekkilinin çalışamadığı döneme ilişkin gelir kaybı,

1000,00 TL iş görmezlik tazminatı olmak üzere şimdilik toplam 33278,00 TL değerindeki tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.Davalı ve karşı davacılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde özetle: Davacı yanın dava dilekçesindeki tüm iddia ve tazminat talepli isteklerinin reddini, haksız olarak açılmış olan iş bu dava da asli kusurlu motosiklet kullanma ehliyeti olmayan davacı ...'in olduğu,

müvekkillerinin hiçbir kusuru bulunmadığını, karşı tarafın kusurlu olması nedeni ile dava açamayacağını, fazlaya ilişkin haklarının saklı tutarak talep etmiş oldukları 20.000,00 TL manevi, toplam 13.278,00 TL maddi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda.

A- Asıl dava bakımından;1- İş göremezlik tazminat talebi yönünden davacının 18/01/2018 tarihli yazılı dilekçesi ile feragat nedeniyle reddine;2- Davacının maliki olduğu ... plakalı motosikletinin hasar bedeli olarak talep ettiği maddi tazminatın feragat nedeniyle reddine.

3-Davacının davalı ...’ya ait ...1 plakalı aracın hasar bedeli olarak ödediği 1.883,04 TL yönünden feragat nedeniyle davanın reddine;4-Davacının 20.000 TL lik manevi tazminat talebinin davalılar ... ve ... yönünden kısmen kabulüne;Takdiren 4.500 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline, davacıya verilmesine; fazlaya ilişkin kısmın reddine;

sigorta şirketi yönünden husumetten reddine,B- Karşı dava bakımından;1-Davacıların hakaret nedeniyle açtığı manevi tazminat talebinin tefrik edilerek (asliye hukuk mahkemesi görevli olduğundan) mahkememizin 2016/1308 esas sayılı dosyasında red kararı verilmiş olması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına;2-Davacıların ... plakalı minibüsün gerçek hasar bedeli, kazanç kaybı ve değer kaybı taleplerinin reddine; karar verilmiştir.

Davacı vekili ve davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. Davacı vekili istinaf dilekçesinde; mahkemece hükmedilen manevi tazminatın az olduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur. Davalılar-karşı davacılar vekili istinaf dilekçesinde; manevi tazminat talebi yönünden görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini, kazanç kaybı yönünden ek rapor alınarak tazminatı belirlenmediğini, manevi tazminatın fahiş olduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

İstinaf edenlerin sıfatı ve istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede. 16/10/2014 kaza tarihinde davacının sürücüsü ve maliki olduğu, ... marka motosikleti ile seyir halindeyken davalılardan ...'ın sürücüsü davalı ... Maliki, davalı ...'nin ise ZMMS sigortacısı olduğu ... plakalı ... marka minibüsü ile çarpışması sonucu meydana gelen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığı anlaşılmıştır.

1-Davacı vekilinin istinaf talebi yönünden yapılan incele Dava, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin bulunmaktadır. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56/1. maddesine göre, hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi tazminat adı ile hak sahibi yararına takdir edeceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer işlevi olan özgün bir nitelik taşır.

Bir ceza olmadığı gibi, malvarlığı hukukuna ilişkin zararın karşılanması da amaç edinilmemiştir. O halde, tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerektiği kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir.

Bunlar, her olaya göre değişebileceğinden; hakim, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda, kazanın meydana geldiği tarih, kusur durumu, davacıda meydana gelen yaralanmanın niteliği, davacı yaşı, tarafların, dosyaya yansıyan ekonomik ve sosyal durumları, olay tarihindeki paranın alım gücü, manevi tazminatın bir sebepsiz zenginleşme aracı olmaması ile yukarıda açıklanan ilkeler göz önünde tutulduğunda.

Mahkemece takdir edilen manevi tazminat miktarı yerinde bulunduğundan; davacı vekilinin istinaf taleplerinin HMK 353/1-b/1 maddesi uyarınca esastan reddine karar vermek gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır. 2-Davalı vekilinin istinaf talepleri yönünden yapılan incelemede.

Karşı davacı ...'ın manevi tazminat talebinin olay sonrası meydana gelen hakaret ve küfürlerden kaynaklanan haksız fiil niteliğinde bulunduğu, bu nedenle yargılamada genel mahkemeler görevli bulunup, mahkemece davanın bu yönden tefrik edilerek görevsizlik kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.

Karşı davacının dava dilekçesinde ile aylık 5.250-TL gelir kaybı olduğunu belirttiği, buna göre, ayda 22 gün çalıştığı kabul edilerek günlük 238,63-TL kazanç kaybının bulunduğu, aracın serviste kalması gereken sürenin ise bilirkişi raporu ile 2 gün olarak belirlendiği,

yapılan basit hesaplama sonucu ( 238,63 * 2 = 477,26-TL % 80 kusur) = 381,80-TL kazanç kaybının tespit edilebileceği, belirlenen bu miktarın dairemizden geçen emsal dava dosyaları ile de uyumlu bulunduğu gözönünde tutulduğunda karşı davacı vekilinin bu yöne ilişkin istinaf talebinin kabulü ile kararın HMK 353/1-b/2 maddesi uyarınca kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulması gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.