İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2020/2135 K.2023/2041

Yukarıda bilgileri yazılı bulunan ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesindeki düzenleme gereğince, istinaf edenin sıfatına, istinaf nedenlerine ve kamu düzenine ilişkin olup resen gözetilmesi gereken hususlara hasren yapılan inceleme ve değerlendirme neticesinde;

KARAR Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle.

19.03.2015 tarihinde, davalıya ZMMS poliçesi ile sigortalı ... plakalı aracın müvekkili davacıya çarpması sonucunda meydana gelen kazada müvekkilinin ağır şekilde yaralanarak malul kaldığını, kaza tarihinde 22 yaşında olan müvekkilinin efor kaybına uğradığını, davalı tarafından yapılan ödemenin yetersiz olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 20.000-TL sakatlık tazminatının (belirsiz alacağın) kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı ... (...) 'nun yaralanması nedeniyle sakatlık tazminatına ilişkin talebi üzerine müvekkili şirket tarafından açılan ... nolu hasar dosyasında uzman aktüerler tarafından hazırlanan rapora istinaden 13/04/2016 tarihinde davacı vekili 17.247,70- TL ödeme yapıldığını, yapılan bu ödeme ile müvekkili şirketin sorumluluğunun sona erdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda.

Davanın KISMEN KABULÜNE, 11.076,32 TL sürekli sakatlık tazminatının ödeme tarihi olan 13/04/2016 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir. Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yasa yoluna başvurulmuştur.

İstinaf nedenleri: Davalı vekili; kusuru kabul etmediklerini, tüm kusurun davacıda olduğunu, hesap raporunun hatalı olduğunu, ödemenin yeterli olup olmadığının araştırılmadığını, davacı geçici iş göremezlik talep etmediği halde ödemenin bir kısmının geçici iş göremezlik tazminatı olarak kabul edilmesinin hatalı olduğunu, kaldı ki müvekkilinin geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmadığını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle efor kaybı tazminatı istemine ilişkindir.

Dosyadaki belgelere, kararın dayandığı delillerle, usul ve yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle; dosya kapsamında alınan 23.08.2019 tarihli trafik bilirkişi raporunun kaza tespit tutanağı ile uyumlu, somut olayın özelliklerine ve kazanın meydana geliş biçimine uygun, yeterli ve hükme esas alınmaya elverişli olmasına, kazanın meydana gelmesinde dava dışı sürücünün asli (%75), davacı yayanın tali (%25) kusurlu olduğunun anlaşılmasına;

davacı, dava dilekçesinde efor kaybı tazminatı talep etmiş olup, tedavi süresince yaşıtlarına ve emsallerine göre daha fazla efor harcayacağı ve bu süreçte efor kaybı tazminatına hak kazanacağı yönündeki kabulünün Yargıtay içtihatlarına uygun olmasına;

her ne kadar hükme esas alınan aktüer ek raporunda ödemenin yeterliliği yönünde bir inceleme yapılmamış ise de, davalı tarafça iş bu rapora itiraz edilmemiş olmakla yargılama sırasında ileri sürülmeyen itirazların istinaf aşamasında ileri sürülmesi halinde Dairemizce dikkate alınamayacak olmasına ve itiraz edilmeyen ve ileri sürülmeyen hususların diğer taraf yararına kazanılmış hak oluşturacağının belirgin olmasına göre; davalı vekilinin istinaf itirazlarının esastan reddi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.