İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2021/2210 K.2025/1158

İlk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355.maddesindeki düzenleme gereğince, istinaf edenin sıfatına, istinaf nedenlerine ve kamu düzenine ilişkin olup resen gözetilmesi gereken hususlara hasren yapılan inceleme ve değerlendirme neticesinde;

KARA R

Davacılar vekili dava dilekçesi ile. 02.07.2017 tarihinde, davalıya zorunlu trafik sigortalı, müvekkillerinin eşi ve babası olan ...'ın, sevk ve idaresindeki aracın karıştığı çift taraflı trafik kazası neticesinde vefat ettiğini ve müvekkili ...'nun da yaralandığını, destek ...'ın vefatı nedeniyle müvekkillerinin destekten yoksun kaldıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile (belirsiz alacak) davacı ... için 10.000,00-TL,

davacı ... için 10.000,00-TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili cevap dilekçesi ile davanın reddini savunmuştur.İlk derece mahkemesince.

Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden alınan kusur raporu ile, davacılar murisinin kazanın oluşumunda %100 oranında kusurlu bulunduğunun tespit edildiği, davalı şirket nezdindeki zorunlu mali mesuliyet sigortası poliçesinin düzenlenme tarihinin 26.04.2017 günü olduğu ve 26.04.2017-26.04.2018 tarih aralığını kapsadığı, destekten yoksun kalan hak sahibinin, sigortalının sorumluluk riski kapsamında olmakla beraber destek şahsın kusuruna denk gelen destek tazminatı taleplerinin sigorta teminatı kapsamında olduğuna ilişkin bir düzenleme olmadığı ve kapsama giren teminat türleri arasında sayılmadığı,

KTK'nun atıfta bulunduğu Borçlar Kanunda da konuya ilişkin herhangi bir açık düzenleme yer almadığı, ortada yasaya aykırı olarak yapılmış bir genel şart düzenlemesi varlığından da söz edilemeyeceği, davacıların destek tazminatı talep hakları bulunmadığı gerekçesi ile;"Davanın reddine" karar verilmiş, karara karşı davacılar vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.Davacılar vekilinin istinaf nedenleri.

KTK'nın 92. maddesinde desteğini yitirenlerin zararlarının kapsam dışı olduğuna dair bir düzenleme bulunmadığı, kusurun, destek kişisine ait olup olmadığına bakılmaksızın zararın, sigorta sorumluluk riski kapsamında olduğu, sigorta şirketinin sorumluluğunun TBK ve KTK'da düzenlenen hükümlere göre belirlenmesi gerektiği hususlarına ilişkindir.Dava, trafik kazasına bağlı ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına.

ATK Trafik İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 26.08.2019 tarihli 2019/58965/7608 sayılı raporda, meydana gelen trafik kazasında, kusurun tamamen davacıların desteğine ait olduğunun tespit edilmesine, davalı ... nezdinde düzenlenen poliçenin teminat başlangıç ve bitiş tarihleri 26.04.2017-26.04.2018 olup, sigorta şirketinin sorumluluğunun kapsamının ise 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk (Trafik) Sigortası Genel Şartları’na göre belirlenecek olmasına, Genel Şartların "Teminat Dışında Kalan Haller" başlıklı A.6. maddesi (d) bendinde;

"destek şahsının kusuruna denk gelen destek tazminatı talepleri" teminat kapsamı dışında bırakılmış olup bu nedenle kendi ölümüne neden olan sürücünün (desteğin) tam kusuruna isabet eden destek tazminatı talebinin ZMSS poliçe teminatı kapsamında olmamasına,

kaza tarihinde yürürlükte bulunan Karayolları Trafik Kanunu’nda sigortalının sorumluluk riski kapsamında olmayan destek tazminatı talepleri ile destekten yoksun kalan hak sahibinin,sigortalının sorumluluk riski kapsamında olmakla beraber desteğin kusuruna denk gelen destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinin sigorta teminat kapsamında olduğuna ilişkin bir düzenleme olmamasına (Bknz.Yargıtay HGK'nın 20/04/2021 tarih 2021/17-86 E, 2021/516 K, Yargıtay sayılı ilamı, 4. HD'nin 13.03.2023 tarihli 2021/14768 E. - 2023/3331 K. ve 2021/10109 E.-2023/3928 K. sayılı, Yargıtay 17. HD'nin 25.11.2020 tarihli,

2019/3574 E.- 2020/7607 K. sayılı ilamları) göre yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından davacılar vekilinin yerinde görülmeyen istinaf isteminin HMK'nın 353/1-b/1 madde hükmü gereğince esastan reddine karar vermek gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ/Gerekçe uyarınca,1-Usul ve yasaya uygun olan ve yukarıdaki başlıkta yazılı bulunan ilk derece mahkemesi kararına yönelik olarak davacılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1 madde hükmü gereğince ESASTAN REDDİNE,2-İstinaf eden davacılardan alınması gereken (615,40-TLx2) 1.230,80-TL harçtan peşin yatırılan 59,30-TL harcın mahsubu ile eksik kalan 1.171,50-TL istinaf ilam harcının istinaf eden davacılardan tahsili ile Hazineye gelir kaydına,

3-İncelemenin duruşmasız olarak yapılması nedeniyle avukatlık ücreti takdirine yer olmadığına,4-İstinaf yasa yoluna başvuran davacı tarafından istinaf aşamasında yapılan yargılama giderlerin üzerinde bırakılmasına,Dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde.