İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi E.2017/2702 K.2020/263

Yukarıda yazılı Sigorta Tahkim Komisyonu/İtiraz Hakem Heyeti kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... plakalı aracın 21.08.2012 tarihinde müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu ... plakalı araca çarpması neticesinde başvuranın hareket kabiliyetini büyük ölçüde kaybettiğini, % 96 oranında bedensel güç kaybına uğradığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla bakıcı gideri tazminatı olarak 40.001,00 TL'nin temerrüd tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı ıslah dilekçesi ile talebini 225.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; başvurana 103.844,17 TL tedavi ve bakıcı gideri tazminatı ödemesi yapıldığını, ayrıca başvuranın açmış olduğu dava sonucu mahkeme kararı ile asıl alacak ve ferileriyle birlikte 166.704,02 TL ödeme yapıldığını, başvuranın sürekli bakım ihtiyacında olmadığını, aksi kanaatte olunduğunda, bakıcı gideri tedavi gideri olduğundan SGK'nun sorumluluğunda olduğundan, müvekkilinin sorumluluğu bulunmadığını, tazminat tutarından bakıcı tutulduğu ispatlanamadığından ve ayrıca hatır taşıması ve müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini beyan ederek başvurunun reddini talep etmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti, başvurunun kabulüne 225.000,00 TL'nin 09.03.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar vermiş, davalı vekilinin itiraz etmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti, davalı vekilinin itirazının kabulüne, başvuru sahibinin talebinin dava şartı noksanlığı nedeni ile usulden reddine karar vermiştir. Bu karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; itiraz hakem heyetinin hüküm tesisinde dikkate almadığı ve asıl önemli olan durumun, davacı tarafından yapılan başvurunun davacının geçici iş göremezliği ve tedavi süresi için ihtiyaç duyulacak bakım gideri değil;

davacının hayatının geri kalan kısmı boyunca başkaca bir kimsenin yardımı olmaksızın idame ettirilemeyeceği ve ölene değin müvekkilinin bir bakıcıya ihtiyacı olacağından bahisle yapmış oldukları başvurunun BK.46 madde hükmü ve HMK çerçevesinde yeni bir olgu yani yeni bir dava sebebi olduğunu, müvekkilinin maluliyet ve bakıma muhtaçlık durumunun tespiti için bir Adli Tıp Ana Bilim Dalı'nda muayenesinin yapılarak, tanzim edilecek rapor doğrultusunda hüküm tesis edilmesi gerekirken, redde ilişkin hüküm kurmasının hukuka aykırı olduğunu belirterek İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

Dava, yaralamalı trafik kazasından kaynaklanan bakıcı giderine yönelik tazminat istemine ilişkin olup, istinaf açısından uyuşmazlık konusu. HMK'nın 355. maddesine göre kamu düzeni ve istinaf nedenleri ile sınırlı olmak üzere İHH tarafından verilen kararın usul, yasa ve dosya içeriğine uygun olup olmadığıdır.

Başvuru dilekçesinde, başvurucunun kaza sonucunda 05.02.2013 tarihli raporla %96 oranında bedensel güç kaybına uğradığı, hayatını başkalarının yardımına muhtaç olmadan devam ettiremez hale geldiği, bu maluliyet üzerinden 103.844,50 TL ödeme yapılmış ise de bakıcı giderine ilişkin herhangi bir ödeme yapılmadığı, sigorta şirketinin bakıcı giderini tazmin sorumluluğunun da bulunduğu, müvekkilin işgöremezlik tazminatı yanında bakıcı gideri almaya da hakkı olduğu açıklanarak talepte bulunulmuştur.

İHH Kararı ile başvuranın daha önce Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/157 Esas sayılı dosyası ile birleşen, Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2016/431 Esas sayılı dosyasında tedavi-bakıcı gideri talebinde bulunduğu ve mahkemece 5.868,87 TL bakıcı ve tedavi giderine hükmedildiği, başvuranın daha önce mahkemeye başvurması nedeniyle tercihini mahkemeden yana kullanmış olduğu, mahkemeye intikal eden uyuşmazlıkla ilgili olarak komisyona başvurulamayacağı gerekçesi ile başvurunun usulden reddine karar verilmiştir.

Sigortacılık Kanunu'nun 30/14. maddesinde yer alan “Mahkemeye ve Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca Tüketici Sorunları Hakem Heyetine intikal etmiş uyuşmazlıklarla ilgili olarak Komisyona başvuru yapılamaz” şeklindeki düzenleme özel bir dava şartı niteliğindedir.

Derdest olduğu iddia olunan Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/157 Esas sayılı dosyası ile birleşen, Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2016/431 Esas sayılı dosyasında talebin/dava konusunun tedavi süresince oluşan geçici bakıcı gideri olduğu açıklanmış ve Mahkemece geçici bakıcı giderine hükmedilmiştir. Eldeki tahkim dosyasının konusu ise davacının aynı kaza nedeniyle oluşan %96 maluliyetine bağlı olarak kalıcı bakıcı gideri tazminatı oluşturmaktadır.

Bu durumda derdest olduğu iddia edilen İlk Derece Mahkemesi dava dosyası ile Sigorta Tahkim Hakem dosyasının talep konusu tazminatlar aynı olmadığından İHH kararı yerinde olmamıştır. Davacı vekilinin bu hususa değinen istinaf talebi yerindedir.

Açıklanan gerekçeyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, HMK'nın 353/1-a/6. maddesi uyarınca İtiraz Hakem Heyeti kararının kaldırılmasına; davalı vekilinin UHH kararına karşı diğer itirazları incelenerek karar verilmesi için dosyanın Sigorta Tahkim Komisyonuna iadesi için Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.