İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi E.2017/991 K.2018/619

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, davalı tarafça istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine heyetçe yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı ... şirketine ZMMS ile sigortalı ... plakalı aracın 01/11/2011 tarihinde sürücü ... sevk ve idaresindeyken yaya geçidinden geçmekte olan müvekkillerinin murisi ...'a çarpması neticesi ölümlü trafik kazası meydana geldiğini, davalı ... şirketi tarafından 27.403,00 TL ödeme yapıldığını, ancak mağduriyetin ödenen miktardan çok daha fazla olduğunu ileri sürerek ... için 3.000,00 TL , baba ... için 3.000,00 TL olmak üzere toplam 6.000,00 TL. maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini anne ... için 31.448,28 TL.ye, baba ... için 28.117,09 TL.ye yükseltmiştir.

Davalı vekili cevabında: davacıların başvurusu üzerine müvekkili tarafından gerekli araştırmaların yapıldığı, hazine müsteşarlığına bağlı bağımsız aktüerler tarafından düzenlenen raporlara göre müteveffa mirasçılarına 02/08/2012 tarihinde 27.403,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ödendiğini, bu sebeple müvekillerinin sorumluluğunun kalmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile, davacı ... yönünden 31.117,09-TL., davacı ... yönünden hesaplanan 31.448,28-TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihi olan 01/02/2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak bu davacıya verilmesine karar verilmiş. karara karşı davalı tarafça istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Davalı tarafın istinaf başvurusu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda destek paylarının hatalı belirlendiği, tazminat hesabının fahiş olduğu, kazaya karışan aracın hususi, olayın haksız eylem olması nedeniyle yasal faiz yerine avans faizi verilmesinin ve ıslah edilmiş tutara ilişkin faiz başlangıcının da doğru olmadığı yönlerine ilişkindir.

Dava, olay tarihinde meydana gelen trafik kazasında, yaya olarak vefat eden desteğin anne ve babası tarafından, kazaya sebebiyet veren aracın zorunlu mali sorumluluk sigortasının temin eden sigorta şirketi aleyhine açılmış destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin yerleşik içtihatlarına göre bekar olarak vefat eden desteğin, hayatın olağan akışına göre ileride evleneceği ve en az iki çocuk sahibi olacağı kabul edilerek, desteğin evleninceye kadar gelirinin yarısını kendi ihtiyaçları yarısını da anne ve babası için ayıracağı varsayılarak bu dönemde desteğe iki, anne ve babaya birer pay vermek suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında evlenmeden önceki dönem içinde anne ve babaya %25'er pay verilmesi gerektiği,

desteğin ileride evlenmesi ile birlikte desteğe iki eşe iki anne ve babaya birer pay vererek yine desteğin tüm gelirinin oranlanarak anne ve babaya %16'şar pay ayrılması, desteğin bir çocuğunun olması durumunda iki pay desteğe iki pay eşe bir pay çocuğa ve birer pay anne ve babaya ayrılmak suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında anne ve baba için %14'er pay verilmesi, daha sonra ikinci çocuğun doğacağı varsayılarak bu kez desteğe iki, eşe iki, çocukların her birine birer ve anne ve babaya birer pay verilerek desteğin tüm gelirine oranlanarak anne ve babaya %12,5'er pay verilmesi gerektiği açıktır.

Olayımızda hükme esas alınan 12.02.2016 tarihli bilirkişi raporunda bekar desteğin kaza tarihindeki yaşına göre en erken 3 yıl sonra 22 yaşında evleneceği, bu süre zarfında bekar olarak ailesiyle yaşayacağı, kazancının yarısını kendisine harcarken yarısını da %25'er olarak anne ve babasına ayıracağı, evlendikten sonra da en azından iki çocuğa sahip olacağı, kazancının % 75'ini kendisine, eş ve çocuklarına, kalan kısmı da %12,5'ar olarak anne ve babasına ayıracağı kabul edilmiş, bu orana davalı vekilince itiraz edilmiş ise de, istinaf başvurusunda bulunanın sıfatına göre lehine olan bu hesaplama açısından itirazı yerinde görülmemiştir.

Ayrıca, sigortacının tazminat giderim yükümlülüğünü düzenleyen KTK.nun 99/I. Maddesindeki "sigortacının maddede belirtilen belgelerin iletildiği tarihten itibaren 8 iş günü sonrasında temerrüde düşeceği" düzenlemesi karşısında faiz başlangıcı açısından ileri sürülen istinaf başvuru nedeni de haklı bulunmamıştır.

Ancak;

Mahkemece, tazminatın temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsil kararı verilmiş ise de, kazaya sebebiyet veren aracın hususi araç olması ve olayın haksız eylem niteliği dikkate alınarak temerrüt faizi olarak yasal faize hükmedilmesi gerekirken avans faizine hükmedilmesi doğru görülmemiş, karar bu yönüyle usul ve yasaya aykırı olduğundan davalı tarafın bu yöne değinen istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak HMK'nın 353/1-b/2.maddesi gereğince düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesi gerekmiştir.

... *... ... ...