İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi E.2019/538 K.2019/598

Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacılar vekili dava dilekçesinde 06/07/2018 günü .... plakalı araç ile ... plakalı motosikletin çarpışması ile meydana gelen kazada motosiklette yolcu olarak bulunan müvekkillerinin oğlu/abisi olan ... hayatını kaybettiğini, kazaya karışan otomobil sürücüsü ... ile motosiklet sürücüsü .... kazanın oluşmasında ağır ve tam kusurlu olduklarını,

müvekkillerinin sigorta şirketlerine başvurdukları halde zararlarının bu güne kadar karşılanmadığını belirterek davacı ... ve ... için şimdilik 10.000 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline (sigorta şirketlerinin poliçe limitleri ile sorumlu tutulmalarına), davacı anne ... için 250.000 TL, davacı baba ... için 250.000 TL, davacı kardeş ... için 100.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılar ... şirketinden müştereken ve müteselsilen tazminine,

kazaya karışan ....plaka sayılı araç ve ... plaka sayılı motosikletin kaydına takdiren teminatsız olarak ihtiyati tedbir konulmasına karar verilmesini dava ve talep etmiştir. Davacılar vekili 10/11/2018 tarihli dilekçesi ile de .... plaka sayılı araç ile .... plaka sayılı araçların kayıtlarına ihtiyati haciz konulmasını talep etmiştir.

Mahkemece 28/11/2018 tarihli ilk karar ile teminat mukabilinde ihtiyati haciz talebinin kabulüne karar verilmiş; bunun üzerine davacı vekili 06/12/2018 tarihli talep dilekçesi ile 28/11/2018 tarihli karar kaldırılarak teminatsız olarak ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.Bu talep üzerine Mahkemece 10/12/2018 tarihli ara kararı ile teminatsız ihtiyati haciz kararı verilmesi talebin reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davacılar vekili tarafından istinaf yasa yoluna başvurulmuştur. Davacılar vekili istinaf dilekçesinde. Mahkemece takdir edilen teminat tutarını müvekkillerinin yatırma imkanı bulunmadığından ihtiyati haciz kararının takdiren teminatsız olarak verilmesini, bu nedenle Yerel Mahkemenin 10/12/2018 tarihli ara kararının kaldırılmasına ve 28/11/2018 tarihli ihtiyati haciz ara kararının takdiren teminatsız olarak uygulanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Dava maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup istinaf açısından uyuşmazlık konusu HMK'nın 355. maddesine göre kamu düzeni ve istinaf nedenleri ile sınırlı olmak üzere İlk Derece Mahkemesince verilen mahkemece verilen 10/12/2018 tarihli teminatsız ihtiyati haciz kararı verilmesi talebinin reddi kararının usule, yasaya ve dosya içeriğine uygun olup olmadığıdır.

İİK'nın "İhtiyati hacizde teminat" başlığını taşıyan 259.maddesine göre, "(Değişik madde: 03/07/1940 - 3890/1 md.) İhtiyati haciz istiyen alacaklı hacizde haksız çıktığı taktirde borçlunun ve üçüncü şahsın bu yüzden uğrayacakları bütün zararlardan mesul ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 96 ncı maddesinde yazılı teminatı vermeğe mecburdur.Ancak alacak bir ilama müstenid ise teminat aranmaz.

Alacak ilam mahiyetinde bir vesikaya müstenid ise mahkeme teminata lüzum olup olmadığını takdir eder. "İİK'nın 259.maddesinde getirilen bu düzenleme ile kural olarak teminatsız ihtiyati haciz kararı verilemez. Kanun koyucu sadece ilama dayanan alacaklarda teminat aranmayacağı, ilam niteliğindeki belgelerden doğan alacaklarda ise teminatın gerekip gerekmediğinin hakiminin takdirine bağlı olduğu belirtilmiştir.

Dosyadaki deliller ve İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde, ihtiyati haciz derdest tazminat davasında talep edilmekte olup henüz bir ilama ya da ilam niteliğindeki belgeye dayanmadığına göre, İİK 'nın 259.maddesinin açık hükmü gereğince ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için teminat alınması zorunlu olduğundan Mahkemece davacılar vekilinin teminatsız olarak ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmesinde dosya kapsamı, usul ve yasaya aykırılık yoktur.Bu nedenle, davacılar vekilinin istinaf isteminin HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği kanaatine varılmıştır.