İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi E.2023/416 K.2026/124

Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 01.04.2018 tarihinde sürücü ... sevk ve idaresindeki davalı sigorta şirketine Zorunlu Trafik Sigortası ile sigortalı bulunan ... plakalı aracın kusurlu bir şekilde yan yoldan çıkarak davacının sevk ve idaresindeki ... plakalı araca çarpması sonucu meydana gelen kazada davacının malul kaldığını, 6100 sayılı yasanın 107. maddesine göre belirlenecek maddi tazminattan şimdilik kalıcı ve geçici ile bakıcı gideri 50,00 'şer TL'nin avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; başvuru sahibine 07/08/2018 tarihinde 34.102,00 TL maluliyet tazminatı ödemesi yapıldığını,davalı şirketin sorumluluğunun yapılan bu ödeme ile son bulduğunu belirterek davanın esastan ve usulden reddini talep etmiştir.Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, "Davanın kabulü ile 325.898,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 50,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 1.450,91 TL bakıcı giderinin 07/08/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine " karar verilmiştir.

Bu karara karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davacının gelirinin, hiçbir resmi gelir belgesine dayandırılmaksızın asgari ücretin 3,23 katı alınarak hesaplama yapılması hatalı ve hukuka aykırı olduğunu, asgari ücret üzeri gelire dair tespitin bordro, SGK hizmet dökümü gibi resmi bir belgeyle ispat edilmesi gerektiğini, davacı tarafından sunulan belgelerin resmi nitelikte olmadığını, asgari ücrete göre hesaplama yapılan kök raporun karara esas alınmasını talep ettiklerini,

bakiye poliçe teminat limitinin 325.898,00 TL olduğu halde kararda bu limitin aşılması da hatalı ve hukuka aykırı olduğunu, uyuşmazlık konusu poliçenin tanzim tarihinde yürürlükte olan Trafik Sigortası Genel Şartları hükümlerinin esas alınması,

dolayısıyla %1,8 teknik faiz uygulanması ve hesaplamanın progresif rant yöntemi yerine aktüeryal yöntemlerle yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatı talepleri, yasa değişikliği ile SGK'nın sorumluluğuna eklenen tedavi teminatı kapsamında olduğundan, ilgili mevzuat kapsamında SGK tarafından karşılanması gerekli bu giderlerden davalı müvekkilin herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, davacının talebine konu tedavi teminatı kapsamında yer alan tedavi, geçici iş göremezlik ve geçici süreli bakıcı tazminatından SGK sorumlu olduğunu belirterek istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

Dava, yaralamalı trafik kazası nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkin olup istinaf açısından uyuşmazlık konusu HMK'nın 355. maddesine göre kamu düzeni ve istinaf nedenleri ile sınırlı olmak üzere İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul, yasa ve dosya içeriğine uygun olup olmadığıdır.Dosya kapsamından, 01/04/2018 tarihinde, saat 01:00 sıralarında, davacı sürücü yönetimindeki ... plaka sayılı otomobil ile yerleşim yerinde davalı tarafa sigortalı araç sürücüsü dava dışı ... yönetimindeki ... plaka sayılı aracın çarpışması sonucu,

davacı sürücünün yaralanması nedeniyle tazminat talep edildiği anlaşılmıştır.Çalışma gücünün kısmen kaybına ilişkin zarar talebi, kişinin tüm yaşamı boyunca katlanacağı, geleceğe yönelik zararının da giderimi amacını taşıyan bir talep olduğundan, kişinin hak kazanacağı tazminat miktarının doğru belirlenebilmesi bakımından, çalışma gücü kaybına yol açan kaza tarihindeki gerçek ve net gelirinin doğru belirlenmesi önemlidir.Somut olayda; davacının kaza tarihinde Büyükçekmece Emniyet Müdürlüğünde çalıştığı ve İstanbul Valiliği İl Emniyet Müdürlüğü'nden kaza tarihi itibariyle davacının maaş bordrolarının gönderildiği,

ek raporda bordroda belirtilen gelir asgari ücrete oranlanarak hesaplama yapıldığı anlaşılmakla mahkemece raporun hükme esas alınmasında isabetsizlik bulunmamaktadır.Yargıtay 4. Hukuk Dairelerinin Anayasa Mahkemesinin 17/07/2020 tarih, 2019/40 Esas ve 2020/40 Karar sayılı iptal kararı sonrasında vermiş olduğu güncel içtihatları uyarınca tazminat hesaplarında bakiye ömrün belirlenmesinde TRH 2010 tablosu uygulanacak, bilinmeyen (işleyecek) devre bakımından da "progresif rant" formülü kullanılarak tazminatın hesaplanması gerekecektir.

Bu nedenle hükme esas alınan aktüerya raporunda hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılmasının içtihatlara uygun olmasına göre aksi yöndeki istinaf talebi yerinde görülmemiştir. (Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 2024/3323 E. - 2024/5474 K., 2023/12136 E. - 2024/5730 K., 2022/11212 E. - 2024/8084 K., 2021/16078 E. - 2022/10550 K. sayılı kararları).

TBK'nın 54. maddesi ile KTK'nın 98. maddesi hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, kazadaki yaralanmadan kaynaklanan iyileşme sürecindeki geçici bakıcı gideri, geçici işgöremezlik ve belgesiz tedavi giderlerine ilişkin zarardan sorumluluk, zarara neden olanlar ile bu kişilerin sorumluluğunu poliçe ile üstlenen sigorta şirketine aittir.

Başka bir ifadeyle geçici iş göremezlik zararı bedeni zarar teminatı ile Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta poliçesi kapsamında olup, 6111 sayılı yasa uyarınca tedavi gideri kapsamında değerlendirilemez.

Bu nedenle geçici ve geçici bakıcı giderleri zararlarının, poliçedeki tedavi giderleri teminatından, kalıcı işgöremezlik zararının ise sakatlık ve ölüm teminatından karşılanması gerektiğinden davalıların sorumluluklarının sona erdiğine ilişkin istinaf talepleri yerinde değildir (Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 2021/13975 E. - 2022/7544 K. ve 2021/15255 E. - 2022/7709 K. sayılı kararları).

Davalı sigorta şirketi tarafından davadan önce 34.102,00 TL davacıya ödeme yaptığından kaza tarihinde geçerli 360.000 TL limitten ödenen miktarın düşülmesiyle limit içinde kalan sürekli sakatlık tazminat miktarının poliçedeki sakatlık ve ölüm teminatından geçici ve geçici bakıcı giderleri zararlarının ise poliçedeki tedavi giderleri teminatından, karşılanması gerektiğinden davalı vekilinin limitin aşıldığına ilişkin istinaf itirazı yerinde değildir.Bu nedenlerle; davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.