İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi E.2023/970 K.2025/501

Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle. 19/09/2017 tarihinde davalı ... şirketi tarafından sigorta ettirilen ... plakalı araç, sürücüsü olan diğer davalı ...'un sevk ve idaresinde ...

Bulvarı Esenyurt/İstanbul'da tek taraflı olarak müvekkiline çarptığını, meydana gelen kaza sonucu müvekkili kolundan, belinden, omuzundan ve ayaklarından yaralandığını, müvekkilinin meydana gelen kaza sonucunda yaklaşık olarak 3 ay boyunca evde yatalak kaldığını, eli, kolu ve ayaklarının kırıldığını ve ayaklarında, kolunda platin takıldığını, bu platinler sayesinde yaşamını sürdürmek zorunda kalacağını, şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı taraflardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, müvekkilinin yaşının göz önüne alınması, okulunu uzatması,

bir yaşam boyu platinler ile yaşamını sürdüreceği, ayak ve kolunun kırık olması, birçok sosyal etkinlikten uzak kalacağı göz önüne alınıp 20.000,00 TL manevi tazminatı davalı ...'dan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı taraf davaya cevap vermemiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, "Davacı tarafça açılan maddi tazminat davasının kabulü ile. 127.975,89 TL maddi tazminatın, davalı ...

Yönünden 26.01.2018 tarihinden davalı ... yönünden 19.09.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, davacı tarafça açılan manevi tazminat davasının kabulü ile. 20.000,00 TL manevi tazminatın, 19.09.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalı ...'dan tahsili ile davacıya ödenmesine" karar verilmiştir.

Bu karara karşı davalı ...Ş. vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Davalı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; aktüer hesaplamaya tümüyle itiraz ettiklerini, gelir konusundaki bilirkişi kabullerinin kabul edilebilir olmadığını, bu hususta itirazda bulunduklarını, TRH 2010 Yaşam Tablosuna göre hesaplama yapılması gerektiğini, Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Yönetmeliğine göre tanzim edilen maluliyet raporunun hükme esas alınmasının hatalı olduğunu, müvekkilinin geçici iş görmezlik tazminat taleplerine ilişkin sorumluluğu bulunmadığını belirterek istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

Dava, yaralamalı trafik kazası nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkin olup istinaf açısından uyuşmazlık konusu HMK'nın 355. maddesine göre kamu düzeni ve istinaf nedenleri ile sınırlı olmak üzere İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul, yasa ve dosya içeriğine uygun olup olmadığıdır.

Trafik kazası nedeniyle açılan tazminat davalarında maluliyete ilişkin alınacak raporların nasıl düzenleneceğine ilişkin ne Karayolları Trafik Kanun’un da ne de Türk Borçlar Kanun’unda düzenleme yapılmamış, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin içtihatları ile kaza tarihine göre dönemsel olarak uygulanması gereken Yönetmelikler açıklanmıştır.

Buna göre maluliyete ilişkin alınacak raporların, 11/10/2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11/10/2008 tarihi ile 01/09/2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmelik'i, 01/09/2013 tarihi ile 01/06/2015 tarihleri arasında sonrada Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmelik'i, 01/06/2015 tarihi ile 20/02/2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması Ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine,

20/02/2019 tarihinden sonrada Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. (Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 2024/3323 E. - 2024/5474 K., 2021/12907 E. ve 2022/6237 K., 2021/12288 E. ve 2022/6235 K., 2021/11515 E. ve 2022/5238 K. sayılı kararları).

İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan maluliyet raporunun dosya kapsamı ve davacının kaza nedeniyle düzenlenen tüm tıbbi belgeleri de incelenerek maluliyet oranının tespiti açısından kaza ile yaralanma arasındaki illiyet bağı da açıklanarak kaza tarihi itibari ile yürürlükte bulunan Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde düzenlenmiş olmasına göre bu yöne değinen istinaf itirazı yerinde değildir.

Yargıtay 4. Hukuk Dairelerinin Anayasa Mahkemesinin 17/07/2020 tarih, 2019/40 Esas ve 2020/40 Karar sayılı iptal kararı sonrasında vermiş olduğu güncel içtihatları uyarınca tazminat hesaplarında bakiye ömrün belirlenmesinde TRH 2010 tablosu uygulanacak, bilinmeyen (işleyecek) devre bakımından da "progresif rant" formülü kullanılarak tazminatın hesaplanması gerekecektir.

Bu nedenle hükme esas alınan aktüerya raporunda hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılmasının içtihatlara uygun olmasına göre aksi yöndeki istinaf talebi yerinde görülmemiştir. (Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 2024/3323 E. - 2024/5474 K., 2023/12136 E. - 2024/5730 K., 2022/11212 E. - 2024/8084 K., 2021/16078 E. - 2022/10550 K. sayılı kararları).

İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan aktüerya bilirkişi raporunun davacının ATK 2. İhtisas Darise tarafından belirlenen maluliyet oranı, kaza tarihindeki yaşı, davacı geliri asgari ücret esas alınarak, TRH 2010 yaşam tablosu ve progressif rant yöntemi uygulanarak tazminatın belirlenmiş olmasına, gelirin en az asgari ücret kadar olması gerektiğinden asgari ücretin altında ücret üzerinden hesaplama yapılmasının mümkün olmamasına göre anlaşıldığına göre usul, yasa, Yargıtay içtihatları ile belirlenmiş hesaplama yöntemine göre tazminat hesabı içeren aktüerya raporunun hükme esas alınmasında isabetsizlik bulunmamaktadır.

TBK'nın 54. maddesi ile KTK'nın 98. maddesi hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, kazadaki yaralanmadan kaynaklanan iyileşme sürecindeki geçici bakıcı gideri, geçici işgöremezlik ve belgesiz tedavi giderlerine ilişkin zarardan sorumluluk, zarara neden olanlar ile bu kişilerin sorumluluğunu poliçe ile üstlenen sigorta şirketine aittir.

Başka bir ifadeyle geçici iş göremezlik zararı bedeni zarar teminatı ile Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta poliçesi kapsamında olup, 6111 sayılı yasa uyarınca tedavi gideri kapsamında değerlendirilemez.

Bu nedenle geçici ve kalıcı bakıcı giderleri zararlarının, poliçedeki tedavi giderleri teminatından, kalıcı işgöremezlik zararının ise sakatlık ve ölüm teminatından karşılanması gerektiğinden davalıların sorumluluklarının sona erdiğine ilişkin istinaf talepleri yerinde değildir (Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 2021/13975 E. - 2022/7544 K. ve 2021/15255 E. - 2022/7709 K. sayılı kararları).

Bu nedenlerle; davalı ...Ş. vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.