İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi E.2020/622 K.2022/1928

İzmir 6. Asliye Ticaret Mahkemesinin 26.10.2022 tarih 2022/1072 D.İş 2022/1072 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi ihtiyati haciz isteyen vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, üye ... tarafından düzenlenen rapor dinlenip ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

TALEP

İhtiyati haciz isteyen(alacaklı) vekili, müvekkili banka ile ...

A.Ş arasında imzalanan genel kredi sözleşmesini ... ve ...'ün müteselsil kefil olarak imzaladığını, 15.12.2021 tarihli noter ihtarnamesiyle hesap kat edilerek 662.030,31 TL'nin ödenmesinin istendiğini, borçlu şirketin müvekkili bankaya olan borcuna ilişkin olarak müteveffa ... tarafından müvekkili banka lehine 840.00000 TL bedelli ipotek tesis edildiğini, ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlatıldığını, ayrıca kredi kefilleri hakkında tahsilde tekerrür etmemek üzere İzmir 1. İcra Müdürlüğünün 2022/905E sayılı dosyasıyla genel haciz yoluyla takip yapıldığını, henüz takibin kesinleşmediğini,

ipotekli taşınmazın 10.10.2022 tarihinde 1.212.500,00 TL bedelle ihale edildiğini, henüz ihale bedeli paylaştırılmadığını, 10.10.2022 tarihli icra dosya hesabına göre müvekkilinin 1.061.180,40 TL alacağı bulunduğunu, ipotek limiti düşüldüğünde 221.180,40 TL yönünden müvekkilinin alacağının güvence altında olmadığını ileri sürerek, 221.180,00 TL alacağı teminen ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, hesap kat ihtarında alacak miktarının 662.030,31 TL gösterildiği, ipotek bedelinin ise 840.000,00 TL olduğu, ihtiyati haciz koşullarının oluşmadığı, kredi borcunun ipotek ile teminat altına alındığı, bu hususun yargılamayı gerektirdiği , İİK 257 vd maddesinde yer alan koşullar oluşmadığı gerekçesiyle ihtiyati haciz isteminin reddine karar verilmiştir. Karara karşı ihtiyati haciz isteyen vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İSTİNAF NEDENLERİ

İhtiyati haciz isteyen vekili, ihtiyati haciz talebinde ipotekli taşınmaz satışından müvekkili bankaya ancak ipotek limiti olan 840.000,00 TL kadar bedel ayrıldığı, güncel alacaklarının 1.061.180,40 TL olduğunu, taşınmaz bedelinden artan turarın borçluların tasarrufuna bırakılacağını, alacakların 221.180,00TL yönünden güvence altında olmadığını, haricen öğrendikleri kadarıyla kredi borçlularının malvarlıklarını devir ve temlik çabası içerisinde olduklarını istinaf nedeni olarak ileri sürmekle kararın kaldırılmasını,

221.180,40 TL lik alacağın tahsilini teminen borçlulara ait menkul ve gayrımenkul mallar ile üçüncü kişilerdeki hak ve alacakların ihtiyaten haczine, bu talepleri varit görülmezse ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan takipte davalıların miras payına düşecek satış bedelinin ihtiyaten haczine karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Talep, ihtiyati hacize ilişkin olup ilk derece mahkemesince yukarıda yazılı gerekçeyle talebin reddine karar verilmiştir. Dairemizce HMK'nın 355. maddesi uyarınca istinaf nedenleriyle ve resen kamu düzenine ilişkin sebeplerle sınırlı alarak istinaf incelemesi yapılmıştır. İİK'nın 257/1. maddesi gereğince rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcunun alacaklısı borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmaz mallarını ve alacaklarıyla diğer haklarını ihtiyaten haczettirebilir. Buradaki ispat, esas davadaki gibi tam bir ispat değildir.

Alacaklının müteselsil kefillere başvurma koşullarının düzenlendiği 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 586. maddesine göre, kefil, müteselsil kefil sıfatıyla veya bu anlama gelen herhangi bir ifadeyle yükümlülük altına girmeyi kabul etmişse alacaklı, borçluyu takip etmeden veya taşınmaz rehnini paraya çevirmeden kefili takip edebilir. Ancak, bunun için borçlunun, ifada gecikmesi ile ihtarın sonuçsuz kalması veya açıkça ödeme güçsüzlüğü içinde olması gerekir. (Uygur, Turgut.

6098 Türk Borçlar Kanunu Şerhi, Ankara, Nisan 2012, Cilt II. s. 2541). Madde metninden de anlaşılacağı üzere, TBK'nın yürürlüğe girmesinden önce asıl borçluya başvurulmadan müteselsil kefile gidilebilmesi mümkün iken, TBK'nın anılan düzenlemesi ile bu artık mümkün olmamaktadır. Bu itibarla, müteselsil kefil yönünden talepte bulunabilmek için öncelikle asıl borçluya kat ihtarının tebliği gerekmektedir (Yargıtay 11. H.D'nin 2016/11919E, 2016/8568K).

Asıl borçluya kat ihtarının tebliği yeterli olup kefile ayrıca kat ihtarının tebliği gerekmemektedir.

Somut olayda, alacaklı bankaca, kullandırılan krediye istinaden 13.12.2021 tarihli kat ihtarnamesi ile asıl borçlu şirket, müteselsil kefil ve ipotek veren mirasçılarından kat ihtarı tarihi itibariyle toplam 662.030,31 TL'nin tahsili istenmiş, kat ihtarı asıl borçlu şirkete tebliğ edilmiştir.

Alacaklı banka tarafından ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlatılmış, 2022/760E sayılı takip dosyasında 10.10.2022 tarihinde yapılan hesapla asıl borç ve ferileri olmak üzere toplam 1.061.180,40 TL borç olduğu belirtilmiştir. Alacaklı vekilince asıl borçlu şirketin borçlarını teminen verilen ipotek limit olan 840.000.00 TL düşülerek bakiye 221.180,40TL için ihtiyati haciz talebinde bulunmuştur.

Alacağın miktarı yargılama sonucunda belli olabilecek ise de ihtiyati haczi talep edilmesi için asıl davalardaki gibi tam bir ispat aranmayıp kat ihtarı ile ihtiyati haciz talep tarihi arasında geçen süre de gözetildiğinde ipotek limitini aşan icra takip dosyasında belirtilen bakiye alacak yönünde yaklaşık ispat yerine getirildiği kabul edilmelidir.

Böylelikle mahkemece rehinle temin edilmeyen 221.180,40 TL alacak yönünden İİK'nın 257/1 maddesi uyarınca ihtiyati haciz kararı verilmesi gerekirken, sadece kat ihtarındaki miktara bakılarak alacağın rehinle temin edildiği, yaklaşık ispat koşulunun yerine getirilmediği gerekçesiyle ihtiyati haciz talebinin reddedilmesi doğru olmamıştır. Dairemizce karar kaldırılarak % 15 teminat karşılığı ihtiyati haciz kararı verilmesi gerektiği kanaatine varılmıştır.

Bu durumda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekmiştir.