İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi E.2021/134 K.2021/334

İzmir 6.Asliye Ticaret Mahkemesinin 16.11.2020 tarih 2020/362 D.İş 2020/362 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi ihtiyati haciz isteyen alacaklı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, üye ... tarafından düzenlenen rapor dinlenip, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

TALEP

İhtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili, müvekkilince ...'ne kredi kullandırıldığını, borçlunun sözleşme yükümlülüklerini yerine getirmemesi üzerine 14.11.2019 tarihinde hesap kat edilerek ihtarname tebliğ edildiğini, borçlunun halen ödemede bulunmadığını, müvekkilinin faiz ve feriler hariç kat tarihi itibariyle 2.418.550,47 TL nakit, 2.030,00 TL gayri nakti alacağı, bugün itibariyle ise nakit alacağın ferileriyle birlikte toplam 3.596.660,27 TL olduğunu, alacağın 3.540.000,00 TL' lik kısmı ipotekle teminat altına alınmış olmakla bakiye 56.660,27 TL nakit ve 2.255,00 TL gayri nakit alacağı bulunduğunu ileri sürerek toplam 58.885,27 TL üzerinden ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, ihtiyati haciz talep edenin yalnızca kredi sözleşmesine dayalı olarak ihtiyati haciz talep ettiği, borçlu bakımından ihtiyati haciz koşullarının oluşmadığı, kredi borcunun ipotek ile teminat altına alındığı gerekçesiyle ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir. Karara karşı ihtiyati haciz isteyen vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İSTİNAF NEDENLERİ

İhtiyati haciz isteyen vekili, ihtiyati haciz talep edilirken asıl borçlunun teminatı olan ipotek limiti düşülerek rehni aşan alacak talebi doğrultusunda ihtiyati haciz talep edildiğini, mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu istinaf nedeni olarak ileri sürmekle kararın kaldırılmasını istemiştir.

GEREKÇE

Talep, ihtiyati hacize ilişkin olup ilk derece mahkemesince yukarıda yazılı gerekçeyle talebin reddine karar verilmiştir. İİK'nın 257/1. maddesi gereğince rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcunun alacaklısı borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmaz mallarını ve alacaklarıyla diğer haklarını ihtiyaten haczettirebilir. Buradaki ispat, esas davadaki gibi tam bir ispat değildir.

Somut olayda ihtiyati haciz isteyen banka, genel kredi sözleşmesine istinaden hesabın kat edildiğini, asıl borçlu şirket tarafından nakti ve gayri nakti kredi borcunun ödenmediğini ileri sürerek, ipotek limiti mahsup edilerek ipotek limitini aşan nakti ve gayninakti alacak için ihtiyati haciz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 27.12.2017 tarih 2016/1E, 2017/6 K sayılı kararında, ihtiyati haczin “icra işlemi” değil, özel geçici hukuki koruma müessesi olup, ancak İcra ve İflas Kanunu’nun 257′ inci maddesindeki şartlar çerçevesinde sadece “para alacakları” için öngörüldüğünden, teminat alacakları için ihtiyati haciz kararı verilemeyeceği belirtilerek, gayrınakti alacaklar yönünden ihtiyati haciz kararı verilemeyeceğine dair içtihat birliği sağlamıştır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararına göre mahkemece gayrınakdi alacak yönünden ihtiyati haciz talebinin reddi sonucu itibariyle doğrudur.

Nakit alacak yönünden ise, kat ihtarında kat tarihi olan 14.11.2019 itibariyle nakit alacak miktarı 2.418.550,47 TL olarak gösterilmiş olup borcu teminen 3.540.000,00 TL'lik ipotek bulunduğu anlaşılmaktadır. İhtiyati haciz isteyen alacaklı bankaca, ihtiyati haciz talep tarihi olan 13.11.2020 itibariyle nakti alacağın faiz ve ferileriyle birlikte 3.596.660,37 TL olduğu ileri sürülerek ipotek limitinin mahsubu ile bakiye 56.660,27 TL yönünden ihtiyati haciz talep edilmiştir.

Kat ihtarında belirtilen asıl alacak miktarının ipotek limitinin altında olduğu açıktır. Ancak ihtiyati haciz tarihi itibariyle ipotek limitini aşacak kadar faiz ve ferilerin bulunup bulunmadığı hususunda yaklaşık ispat koşulu yerine getirilmemiş olmakla ipotek limitini aşan nakti alacak yönünden ihtiyati haciz talebinin reddi sonucu itibariyle doğru bulunmuştur.

Bu durumda, istinaf kanun yoluna başvuranın dilekçesinde yer verdiği itirazların açıklanan gerekçe ışığında yerinde olmamasına, kararda kamu düzenine ilişkin bir aykırılık bulunmamasına, kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olmasına göre, duruşma açılmasına gerek görülmeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.