İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi E.2021/1596 K.2024/814

İzmir 2.Asliye Ticaret Mahkemesinin 08.06.2021 tarih 2017/1480 Esas 2021/499 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, üye ... tarafından düzenlenen rapor dinlenip ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili, sürücü ... idaresindeki davalı ... şirketine Z.M.S.

(Trafik) poliçesiyle sigortalı ... plakalı motosikletin 10.09.2011 tarihinde davacı idaresindeki ... plakalı motosiklet ile çarpışması sonucu yaralamalı trafik kazası meydana geldiğini, davacının ağır derecede yaralanması sonucu İzmir Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesinde tedavi gördüğünü, maluliyet oranın rapor alındığında açığa çıkacağını, söz konusu kazanın İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2011/82363 soruşturma 2012/3883 karar numarasıyla yürütüldüğünü, kaza tespit tutanağında kusur dağılımı ile ilgili bir bilgiye ulaşılamadığını,

davacının belirtilen kazadan kaynaklı geçici ve kalıcı maluliyetinin tespitiyle bu maluliyete tekabül eden maddi zararının tazmini talep olunduğunu, davalı ... şirketine 02.10.2017 tarihinde başvuru yapılmasına rağmen herhangi bir ödeme yapılmadığını belirterek, fazlaya ilişkin haklan saklı kalmak kaydıyla 100,00-TL. kalıcı işgörmezlik, 100,00- TL. geçici iş görmezlik tazminatı olmak üzere toplam 200,00- TL. maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... şirketinden kusuru oranında tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 09.05.2021 tarihli talep artırım dilekçesiyle, HMK 107/2 maddesi uyarınca davacı için talep etmiş oldukları 100 TL geçici işgöremezlik tazminatını 789,056 TL arttırmak suretiyle 889,056 TL'ye çıkartmıştır.

CEVAP

Davalı vekili, dava konusu kazaya karışan ... plakalı aracın davalı şirket nezdinde 16.02.2011/2012 tarihleri arasında 145246611 sayılı Z.M.S.S.

(Trafik) poliçesiyle sigortalı olduğunu, davalı şirketin poliçe gereği sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere gerçek zarar nispetinde olduğunu, sigortalı araca atfedilen kusuru kabul etmediklerini, müterafik kusurun dikkate alınmasını talep ettiklerini, davacı motosiklet kullanıcılarının giymesi zorunlu olan kask, eldiven ve dizlik gibi koruyucu ekipmanı kullanmadığından zararın oluşumu ve artmasında ağır kusurlu olduğunu, kusurun ve zararın ispata muhtaç olduğunu,

davacının SGK' dan herhangi bir ödeme alıp almadığını tespitini talep ettiklerini belirterek kusur durumu ve zararın tespiti için bilirkişi incelemesi yapılmasını, Adli Tıp Kurumundan maluliyete ilişkin rapor alınmasın, sürekli ve fiziksel nitelikteki arazların dikkate alınmasını, tarafların kusur oranı ile davacının müterafık kusurunun tespitini, müterafık kusur nedeniyle tazminattan uygun oranda indirim yapılmasını, aktüer hesabı yapılırken Yargıtay kararlarını uygun şekilde artırım ve iskontolu hesap yapılmasını, ticari faiz taleplerinin ve davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının sürekli iş göremezlik kaybının bulunmadığı, tıbbi iyileşme süresinin ise 3 (üç) aya kadar uzayabileceğinin bildirildiği, gerek Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Adli Sağlık Kurulu Raporu ve gerekse İstanbul ATK raporunda bildirilen 3 (üç) aylık tıbbi iyileşme süresi kesin olarak bildirilen bir süre olmayıp tahminen bildirilen bir süre olduğu, cismani zarardan doğan davalarda sürekli iş göremezlik tazminatının kesin olarak belirlenmesi mümkün olmasa da geçici iş göremezlik tazminatının kesin olarak belirlenmesinin mümkün olduğu,

geçici iş göremezlik tazminatının daimi iş göremezlikteki efor kaybından farklı olarak kaza nedeniyle davacının iş yapamayarak elde etmesi gerekirken elde edemediği kazançtan ibaret olduğu, diğer bir anlatımla kazanç kaybı davacının çalışamadığı günlerden dolayı elde edemediği kazanç kaybına ilişkin olduğu, özellikle herhangi bir iş yerinde ücret karşılığı çalışanların kazanç kaybının işe gidemediği günlerde iş verenden ve SGK'dan tahsil edemediği ücrete ilişkin olduğu, somut olayda davacının hizmet döküm cetveli celp edilmiş olup, buna göre kaza sonrasında davacının 35 gün çalışamadığı, diğer günlerde çalışarak maaşını aldığı,

dolayısıyla davacının çalışamadığı gün sayısı 3 ay olmayıp kesin ve kati şekilde tespit edildiği üzere 35 gün olduğu, 35 günün üzerinde davacı yararına takdir edilecek iş göremezlik tazminatı sonucunda davacının hem çalışıp kazanç elde etmiş olacağı, hem de bu yönde bir zararı yok iken mahkeme kararı ile sebepsiz yere zenginleşmiş bulunacağı, izah edilen nedenlerle dosya içeresinde yer alan bilgi ve belgelere göre davacının 35 günlük çalışamamasından dolayı uğramış olduğu 1.168,53-TL'lik kazanç kaybı zararı kusur oranı olan %35 oranında indirildiğinde davacının davaya konu kazadan dolayı uğramış olduğu zararının 759,52-TL olduğu,

SGK tarafından çalışamadığı günlere ilişkin olarak 841,80-TL geçici iş göremezlik ödemesi yapıldığı, dolayısıyla davacının bakiye geçici iş göremezlik zararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İSTİNAF NEDENLERİ

Davacı vekili, yerel mahkemece HMK 341 maddesi gereğince miktar itibariyle kesin olarak kararın verildiği belirtilmiş ise de, işbu davanın belirsiz alacak davası olup belirsiz alacak davasında alacağın bir kısmının dava edilmesi ve mahkemece bu alacağa ilişkin davanın tümden reddedilmiş olması halinde davacı yönünden kararın kesin olduğundan söz edilemeyeceğini, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, yeteri kadar inceleme yapılmadan ve somut, objektif ve hukuki verilere dayanılmadan yanlış sonuçlara ve kanaate varılarak hazırlanan 05.12.2019 tarihli raporun yargılamanın esasında dikkate alınmasının hukuken kabulünün mümkün olmadığını,

İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesi'nin üst kurulundan maluliyet raporu alınması gerekirken somut, objektif ve hukuki verilere dayanılmadan yanlış sonuçlara ve kanaate varılarak hazırlanan 18.06.2020 tarihli İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesi'nden alınan raporun yargılamanın esasında dikkate alınmasının hukuken kabulünün mümkün olmadığını istinaf nedenleri olarak ileri sürmekle kararın kaldırılmasını istemiştir.

GEREKÇE

Dava, 10.09.20211 tarihinde meydana gelen yaralamalı trafik kazasına dayalı olarak davacının maluliyetine ilişkin geçici ve kalıcı iş göremezlik tazminatı istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince yukarıda yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir. Dairemizce HMK'nın 355. maddesi uyarınca istinaf nedenleriyle ve resen kamu düzenine ilişkin sebeplerle sınırlı olarak istinaf incelemesi yapılmıştır.

Somut olayda, davacı vekili tarafından fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL geçici ve 100,00 TL kalıcı iş göremezlik tazminatı istemi ile açılan dava dilekçesinde davanın HMK 107/2 maddesi kapsamında belirsiz alacak istemine ilişkin olduğuna dair ibarenin yer almadığı, bilahare davacı vekili tarafından sunulan 09.05.2021 tarihli bedel arttırım dilekçesi ile HMK 107/2 maddesine dayalı olarak talep etmiş oldukları 100 TL geçici işgöremezlik tazminatını 789,056 TL arttırmak suretiyle 889,056 TL olarak tam ve kesin şekilde belirlediği,

mahkemece davacının 35 günlük çalışamamasından dolayı uğramış olduğu 1.168,53-TL'lik kazanç kaybı zararı kusur oranı olan %35 oranında indirildiğinde davacının davaya konu kazadan dolayı uğramış olduğu zararının 759,52-TL olduğu SGK tarafından çalışamadığı günlere ilişkin olarak 841,80-TL geçici iş göremezlik ödemesi yapıldığı dolayısıyla davacının bakiye geçici iş göremezlik zararının bulunmadığı sonuç ve kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmiş olup, davacı vekilinin 09.05.2021 tarihli dilekçesi ile dava konusu ettiği bedeli 889,056 TL olarak belirlediği,

iş bu bedelin karar tarihi itibariyle 5.880,00 TL tutarındaki kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşıldığından istinafı kabil değildir.

Bu durumda, davacı vekilinin bedel arttırım dilekçesi ile belirlemiş olduğu miktara nazaran hüküm altına alınan red karar tarihi itibarıyla istinaf kesinlik sınırı altında kaldığından HMK'nın 341. ve 352. maddeleri uyarınca istinaf isteminin reddine, karar verilmesi gerekmiştir.