İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi E.2022/727 K.2022/939

Taraflar arasındaki davadan dolayı İzmir 6. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 04.02.2022 gün ve 2022/156 D.İş 2022/156 K. sayılı hükmün istinaf yoluyla Dairemizce incelenmesi ihtiyati haciz isteyen vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için üye ... tarafından düzenlenen rapor dinlenip ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

TALEP

İhtiyati haciz isteyen(alacaklı) vekili, müvekkiline ait banka şubesi ile borçlu şirket arasında kredi ve kredi kartı sözleşmesi aktedildiğini, ...'ın müşterek ve müteselsil kefil olarak sözleşmeyi imzaladığını, kredi borcu nedeniyle 08.09.2021, kredi kartı borcu nedeniyle 10.11.2021 tarihli ihtarnameler keşide edilerek hesabın kat edildiğini, borçluların mal kaçırması ve kaçma ihtimalleri mevcut olduğunu ileri sürerek, İİK'nın 257. maddesi uyarınca borçluların borca yeter tutarda, taşınır ve taşınmaz mallarına ve üçüncü kişilerde bulunan alacakları üzerine ihtiyati haciz konulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, ihtiyati haciz talep edenin taraflar arasındaki kredi kartı sözleşmesine dayalı olarak ihtiyati haciz talep ettiği, taraflar arasındaki sözleşmenin ticari amaçla yapıldığı hususunda sözleşmede bir hüküm bulunmadığı, 6502 sayılı Yasanın 3/1 ve 49. maddesindeki hükümleri nazara alındığında görevli mahkemenin Tüketici Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle görevsizlik nedeniyle ihtiyati haciz talebinin reddine, HMK'nın 20 maddesi uyarınca kararın kesinleşme tarihinden itibaren iki haftalık süre içerisinde başvurulması halinde dosyanın görevli İzmir Tüketici Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Karara karşı ihtiyati haciz isteyen vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İSTİNAF NEDENLERİ

İhtiyati haciz isteyen alacaklı vekili, asıl borçlunun limited şirket olduğunu, 08.09.2021 tarihli ihtarnamede TTK'ya atıf yapıldığını, sözleşmenin 1. maddesinde toplam limit içerisinde kredi açılması hususunda anlaşmaya varıldığı belirtilmiş olmakla bu ibareden sözleşmenin cari kredi diğer söyleyişle rotatif kredi mahiyetinde olduğunu gösterdiğini, çerçeve sözleşmesi akdedilmek suretiyle bir limit dahilinde tek ya da birden çok kredi kullanımı sadece gerçek kişi tacir ya da tüzel kişi tacirler için söz konusu olabildiğini, sözleşmenin 2.2. maddesinde çerçeve sözlemesi dahilinde kullandırılacak kredilerin sıralandığını,

avans dışında kalan krediler yine ticari kredi vasfına haiz bulunduğunu, sözleşmenin 2.5.4 maddesinde tüketici işlemlerinde kullanma yasağı bulunan bileşik faize yer verildiğini, sözleşmenin muhtelif yerlerinde geçen Liber/Euribor faiz oranları, arbitaj masrafları, alacak/borç cari hesapları vs kavramlar ticari krediye has olup tüketici kredilerine konu edilemeyeceğini, sözleşmenin kefalete ilişkin açıklamaları ve borçlara muacceliyet verilmesi, cari hesapların kesilmesi başlıklı 4. maddesinde sözleşmenin ticari kredi olduğunun kanıtı niteliğini taşıdığını istinaf nedenleri olarak ileri sürmekle kararın kaldırılmasını istemiştir.

GEREKÇE

Talep, ihtiyati hacize ilişkin olup ilk derece mahkemesince tüketici mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

İhtiyati haciz isteyen davacı banka vekili, ... Şti'nin asıl borçlu, ...'ın kefil olduğu kredi sözleşmesine dayanarak ihtiyati haciz talep etmiştir. Dosyaya sunulan kredi sözleşmesininin "2.2 Kredi Türleri" başlıklı maddesinde nakdi veya gayri nakdi krediler açılabileceği, kredili ticari mevduat hesabı açılabileceği, "Kurumsal Kredi Kartı/Şirket Kredi Kartı" verileceği belirtilmiştir.

Asıl borçlunun şirket olması, sözleşmenin ticari kredi sözleşmesi vasfını taşıması karşısında banka ile asıl borçlu şirket arasında ticari ilişki bulunduğu, borçlu şirketin mesleki amaçla hareket ettiği, tüketici niteliği taşımadığı, uyuşmazlığın bankacılık sözleşmesinden kaynaklandığı için mutlak ticari dava kapsamında kaldığı, böylelikle TTK'nın 4/1-f ve 5/1. maddeleri uyarınca asliye ticaret mahkemesinin davaya bakmakla görevli olduğu açıktır.

Bu nedenlerle mahkemece, ihtiyati haciz talebi incelenerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken görevsizlik nedeniyle ihtiyati haciz talebinin reddilmesi doğru değildir.

Kabule göre de, mahkemece değişik iş dosyası üzerinden talep edilen ihtiyati haciz talebinin reddi ile yetinilmesi gerekirken ihtiyati haciz talebinini reddi hakkındaki ara kararda HMK'nın 20. maddesi uyarınca dosyanın görevli tüketici mahkemesine gönderilmesine dair hüküm kurulması da ayrıca yanlıştır. Bu durumda, ilk derece mahkemesi görevli olmasına rağmen ihtiyati haciz hakkında bir karar verilmemiş olması nedeniyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-a-3 maddesi uyarınca istinaf başvurusunun kabulüne ve ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.