İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi E.2025/1858 K.2025/1671

İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 09.09.2025 tarih ve 2020/279 Esas, 2025/757 Karar sayılı kararının, istinaf başvurusu yoluyla incelenmesinin davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, dairemize gönderilen dosya incelendi, dosya içeriğine göre incelemenin duruşmasız olarak yapılması uygun görülmekle, gereği konuşulup düşünüldü.

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak isteğine ilişkindir.

A-HMK 347-(1) maddesi, "İstinaf dilekçesi, kararı veren mahkemece karşı tarafa tebliğ olunur.

(2)Karşı taraf, tebliğden itibaren iki hafta içinde cevap dilekçesini kararı veren mahkemeye veya bu mahkemeye gönderilmek üzere başka bir yer mahkemesine verebilir.

(3)Kararı veren mahkeme, dilekçeler verildikten veya bunun için belli süreler geçtikten sonra, dosyayı dizi listesine bağlı olarak ilgili bölge adliye mahkemesine gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

B-HMK 344. maddesi, “İstinaf dilekçesi verilirken, istinaf kanun yoluna başvuru için gerekli harçlar ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir. Bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması hâlinde, 346. maddenin ikinci fıkrası hükmü kıyas yoluyla uygulanır.” düzenlemesini içermektedir.

İstinaf incelemesine konu dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak isteğine ilişkin olup, mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine dair karar verilmiştir.

Verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Dosyaya davalı vekili tarafından sunulan 05.12.2025 havale tarihli dilekçesinin sonuç kısmında istinaf kanun yoluna başvurmaya yönelik beyanları olduğu görülmüş katılma yoluyla istinaf dilekçesi olarak değerlendirilip davacının kararı istinaf edip etmediği, tespit edilemediği ve davalı vekilinin hiç harç yatırmadığı anlaşılmıştır.

Davalı vekilinin kararı istinaf etmesi halinde, alınacak karar ve ilam harcının ne olacağı konusunda 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nda düzenleme bulunduğu gibi Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 11/04/2012 tarihli 2012/9-265 Esas, 2012/294 Karar sayılı ilamı ile yine Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 10/04/2013 tarihli 2012/8-1496 Esas 2013/505 Karar sayılı ilamında da bu hususa değinilmiştir.

Kanun yoluna başvurulması halinde alınacak karar ve ilam harcının belirlenmesinde davaların maktu harca veya nispi harca bağlı olup olmaması önem taşır.

Maktu karar ve ilam harcına bağlı davaların kabul ve reddine ilişkin kararlara karşı kanun yoluna başvurması hali ile nispi karar ve ilam harcına bağlı davaların reddine ilişkin kararlara karşı kanun yoluna başvuru hallerinde, kanun yolu harcının tümünün başvuru tarihindeki tarifeye göre maktu ve peşin olarak alınması gerekir.

Açıklanan nedenle; istinaf başvurusu halinde, mahkemece, 615,40 TL istinaf karar harcı ile 1.683,10 TL istinaf kanun yoluna başvurma harcının yatırılması gerekirken, davalı vekili tarafından hiç harç yatırılmadığı, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 352. maddesi gereğince yapılan ön inceleme sonucunda anlaşılmıştır.

Belirtilen nedenle, davalı vekili tarafından 615,40 TL istinaf maktu karar harcı ve 1.683,10 TL istinaf kanun yoluna başvurma harcının ve tebliğ işlemlerinin tamamlanması için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki hüküm kurulmuştur.