İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi E.2023/10 K.2023/77

Davalı vekili tarafından yukarıda belirtilen karara karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 352. maddesi uyarınca yapılan ön inceleme sonucunda.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili şirkete ait akaryakıt istasyonundan davalı borçlu ... tarafından 31/10/2021 tarihli 0736 numaralı 7.100,01 TL'lik faturada belirtilen muhtelif kalemlerde akaryakıt ürünü satın alındığı, müvekkilinin davalı borçludan fatura ve dayanak veresiye fişine dayalı alacağını defalarca istemesine rağmen alamadığı, davacı tarafça davalı tarafa 7.100,01 TL asıl alacak, 78,20 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 7.178,21 TL alacağın faizi ve icra giderleri ile birlikte tahsili için Gördes İcra Müdürlüğünün 2021/294 esas sayılı icra dosyası ile takip başlatıldığı,

davalının itirazı sonucu takibin durdurulmasına karar verildiği, arabuluculuk aşamasında anlaşmaya varılamadığı, davacı alacaklının, davalı borçludan 7.100,01 TL asıl alacak, 78,20 TL takibe kadar işlemiş faiz olmak üzere toplam 7.178,21 TL alacağının varlığının tespitine, davalı borçlunun itirazlarının iptali ile icra takibinin devamına, davalı borçlu kötü niyetle icra takibine ve borca itiraz ettiğinden %20 den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine,

davacı alacaklının tüm alacağının icra harç ve masrafları ile birlikte davalı borçludan tahsiline, yargılama giderleri ile ücreti vekaletin davalı borçluya yükletilmesine karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı taraftan dava dilekçesinde ileri sürülen motor yağı, gres yağı, fren yağı v.s. Malları satın almadıkları, HMK'nın Md. 200 gereği davacının alacağını senetle ispatlama yükümlülüğü olduğunu, davacının müvekkili hakkında başlattığı Gördes İcra Müdürlüğü'nün 2021/294 Esas sayılı takip dosyasında alacağın sebebinin 7.100,01 TL lik fatura olarak gösterilmişken dava dilekçesinde veresiye fişlerininde kanıt olarak ileri sürüldüğü, davacının alacak sebebini değiştirmesine muvafakati olmadıklarını, faturanın tek başına alacağın varlığının kanıtı olmadığı, haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davanın reddi ile yargılama gideri ve vekalet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesi talep ve beyan edilmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece "...davalı tarafın uyuşmazlık konusu Gördes İcra Dairesi'nin 2021/294 Esas sayılı dosyasında takibe itiraz ederek takibe konu borcu kabul etmediği, mahkememizce uyuşmazlığın çözümü için tarafların ticari defterlerinin incelenmesine karar verildiği, taraflarca ticari defterlerin dosyaya sunulduğu, tarafların ticari defterlerinin incelenmesi neticesinde hazırlanan 27/06/2022 havale tarihli bilirkişi raporunda, tarafların ticari defterlerinin usulüne uygun tutulduğu, davacının ticari defter kayıtlarının muhasebe usul ve esasları dahilinde tutulduğu,

defterlerin açılış ve kapanışlarının E-defter şeklinde oluşturulan berat bilgileriyle Gelir İdaresi Başkanlığı (GİB) onayı ile imzalandığı, bu durumun davacıya ait somut defter kayıtları ile sabit olduğu gibi davacı tarafın dava konusu iddialarıyla da örtüştüğü, davalı ... adına tasdikli ve kayıtlı yevmiye defterinin 01/01/2021 -31/12/2021 dönemini kapsayan, ve Yevmiye Defterinin 9., 13., 14., 18., 19., 24., 28., 30.,

33. ve 34. sayfasında yer aldığı şekliyle tekdüzen hesap planınında yer alan 320 hesap kodlu satıcılar hesabının alt hesap koduna 320.03 kodlu hesap açılarak bu hesaba alacak kaydı yapıldığı ve bu aynı hesabın davalıya ait Defter-i Kebir'in 8. sayfasına bu şekliyle kayıt edildiğinin tespit edildiği, davalının davacıdan mal aldığı, davalı ile aralarında ticari ilişkinin bulunduğu, davalının davacıya 7.100,01 TL borcunun bulunduğunun tespit olunduğu, bu durumda HMK'nun 222/3 maddesi uyarınca tarafların ticari defterlerinin birbirini doğrulaması neticesinde davacının defterlerinin ve kayıtlarının lehine delil niteliği taşıdığı,

tüm dosya kapsamındaki deliller nazara alındığında davacının takip tarihi itibari ile davalıdan 7.100,01 TL alacaklı bulunduğu, takipten önce davalının temerrüte uğratıldığına ilişkin ise dosyaya herhangi bir delil sunulmadığı anlaşılmakla, davanın kısmen kabulüne davalının, Gördes İcra Müdürlüğü'nün 2021/294 Esas sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın kısmen iptali ile,

takibin 7.100,01 TL asıl alacak üzerinden devamına, ihtar şartının yerine getirilmemesi nedeniyle takip öncesi işlemiş faiz talebinin reddine ve takip konusu alacak likit ve hesaplanabilir olduğundan koşulları oluşmakla kabul edilen asıl alacak üzerinden hesaplanacak % 20 oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine..." şeklinde karar verildiği görülmüştür.

İSTİNAF NEDENLERİ

Davalı taraf istinaf dilekçesinde özetle; taraflar arasında ileri sürülen mallarını satın alınmadığını böyle bir alışverişin gerçekleşmediğini, dava konusu talep edilen alacağın 7.100,01 TL olduğunu senet ispat zorunluluk sınırları içinde olduğunu, davacının alacağını senetle ispatlamasının gerektiğini ileri sürerek mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep ve istinaf etmiştir. HUKUKİ NİTELENDİRME,

DELİLLERİN VE İSTİNAF SEBEPLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Dairemizce HMK'nın 355 maddesi kapsamında istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle ve kamu düzenine ilişkin hükümlerle sınırlı olmak üzere inceleme yapılmıştır.

Dava; cari hesap iddiasına dayalı alacağın tahsili talebine ilişkin açılan itirazın iptali davasıdır.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 24/11/2016 tarihli ve 6763 Sayılı Kanun'un 41. maddesi ile değiştirilen 341/2 fıkrasında öngörülen kesinlik sınırı 3.000,00 Türk Lirasıdır. 6100 Sayılı HMK'nın ek 1. maddesi uyarınca 01/01/2022 tarihinden itibaren ise, bu sınır 8.000,00 Türk Lirasıdır. Davalı tarafın istinafa konu ettiği alacak miktarının 7.100,01 TL olması nedeniyle 18/10/2022 tarihli karar bu yönü ile kesin niteliktedir.(Yargıtay 19. HD. 2019/2829 E ve 2019/4446 Karar sayılı ilamı da bu doğrultudadır.)

Somut olayda; mahkemece verilen ara karar kesin nitelikte olup, kesin olan kararlara karşı HMK'nın 346. maddesi hükmü uyarınca ilk derece mahkemesince istinaf dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, HMK'nın 352. maddesi uyarınca yapılan ön inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince de bu yönde karar verilebilir. Bu karar usule ilişkin nihai karardır. Bölge Adliye Mahkemesince verilen bu usulden ret kararına karşı temyiz yolu da kapalıdır.(Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 05/01/2018 tarih, 2017/5397 esas ve 2018/5 karar sayılı ilamı bu yöndedir.)

Öte yandan; mahkemece verilen kararlara karşı tarafların hangi kanun yoluna ve hangi sürede başvuracağının tereddüde mahal vermeyecek şekilde belirtilmesi, bu belirlemenin tarafların iradesini yanıltmayacak bir şekilde doğru olarak yapılması gerekeceği, başka bir deyişle, verilen karar, ara ve ek kararlarda, yargı mercii tarafından hem kanun yolunun hem de kanun yoluna ilişkin başvuru süresinin tarafları hataya düşürmeyecek şekilde doğru olarak gösterilmesi gerekecektir.

Aksi takdirde, bu durumun tarafların haklarını arayabilmelerini zorlaştıracağı, dolayısıyla mahkemece verilen kararda kanun yolunun hatalı belirlenmesi durumunda, hatalı belirlemenin sonuçlarının taraflara yükletilmeyeceğinden gerek istinaf başvuru harcı ve gerekse istinaf karar harcının taraflardan tahsiline yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

Yukarıda açıklanan gerekçelerden HMK'nın 352. maddesindeki düzenleme gereğince mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir.