İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi E.2024/381 K.2024/660

Davalı vekili tarafından yukarıda belirtilen karara karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 352. maddesi uyarınca yapılan ön inceleme sonucunda.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ

DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; tacir olan ve ... unvanı altında toptancılık yapan müvekkili ...'ın, işyerinin yük taşıma ihtiyacında kullanılmak üzere ... ... marka frigolu panelvan tarzındaki aracı, galericilik yapan davalı ...'dan satın almak için görüştüğünü, pazarlık sonucunda müvekkilİ ve davalının aracın 26.000,00 TL bedel ile satışı konusunda anlaştıklarını, müvekkilinin sehven havale miktarını 35.900,00 TL olarak girdiğini, ancak müvekkilinin bu hatasının farkına varmadığını,

resmi araç satış sözleşmesini gerçek satış bedeli olan 26.000,00-TL üzerinden imza altına aldıklarını,müvekkilinin aracı teslim aldıktan sonra hesabında yaptığı inceleme ile yapmış olduğu hatanın farkına vardığını, davalıdan fazla göndermiş olduğu 9.900,00-TL nin tarafına iade edilmesini talep ettiğini ancak davalının iade etmediğini, davalıya ihtarname gönderdiklerini, davalının belirtilen aracı 35.900,00 TL bedel ile sattığını, aracın tam ve sağlam teslim edildiğini, kendisince faturanın KDV dahil 35.900,00 TL olarak kesildiğini,

vekili tarafından satış bedelinin sehven 26.000,00 TL olarak beyan edildiğini bildirerek ihtarnameye itiraz ettiğini beyan ile davanın kabulüne, davalının sebepsiz zenginleşmesine neden olan 9.900,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline, davalının adına kayıtlı olan malvarlığının alacaklarını karşılar miktarı üzerine teminatsız olarak ihtiyati haciz konulmasına, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ettiği görülmüştür.

CEVAP

Davalı vekili tarafından Mahkememizin 2018/1308 Esas sayılı dosyasına sunulan cevap dilekçesinde özetle.

Müvekkili ile davacı arasında gerçekleştirilen araç satışında taraflar aracın 35.900,00 TL bedel ile satışı konusunda anlaştıklarını, noter huzurunda yapılmış hata sonucu araç satış bedelinin 26.000,00 TL olarak belirlendiğini, ancak karşı tarafın müvekkili ile olan anlaşmasına uyarak müvekkilinin hesabına 35.900,00 TL havale ettiğini, karşı tarafın yapmış olduğu havalesinde açıklama kısmına müvekkilinden almış olduğu ... plakalı aracın bedeli olduğunu açıkça belirttiğini, karşı tarafın iddia etmiş olduğu 9.900 TL'lik sebepsiz zenginleşme hususunun doğru olmadığını,

müvekkilinin 26.000,00 TL'ye aracı satmış olmasının karşı tarafın 35.900,00 TL'yi araç bedeli açıklaması ile sehven göndermiş olduğunun hayatın olağan akışına uygun olmadığını belirterek haksız ve kötü niyetli olan davacının davasının reddine karar verilmesini talep ettiği görülmüştür.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece; "...Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde her ne kadar taraflar arasındaki alım satım nedeniyle davacı tarafından davalıya araç plakası açıklaması yapılmak suretiyle 35.900,00 TL'lik ödeme yapılmış ise de söz konusu araç satışı nedeniyle düzenlenen İzmir 34. Noterliğinin 18/10/2018 tarihli ve 64835 yevmiye nolu işleminin 26.000,00 TL bedel üzerinden yapıldığı göz önüne alındığında ve ancak davalı yanca gerçekte olan satımın EFT işleminden de anlaşılacağı üzere 35.900,00 TL'den yapıldığı belirtilmekle ispat yükün davalı üzerinde olduğu kanaatine varılmış bu kapsamda davalı yanca savunmasının

ispatı bakımından cevap dilekçesi ile delil bildiriminde bulunulduğu, tanık dinletilmek istenilmiş ise de gerek davacı yanca kabul edilmemesi gerekse de satım bedeli göz önüne alınarak ve ortada resmi nitelikti bir belge de olduğu anlaşılmakla davalının tanık dinletme yönünden talebinin kabul edilebilir olmadığı, defter ihtaratına yönelik olarak yukarıda da belirtilen şekilde çıkarılan davetiyeye yönelik istemin sadece davacı tarafından yerine getirildiği anlaşılmakla davacı kayıtlarının incelenmesi neticesinde 35.000,00 TL'lik ödemeye dair kaydın olmadığı,

araç satışına yönelik kaydın 26.000,00 TL üzerinden ve araç satışı sebebiyle oluşturulduğu, davacı kaydında olan önce alacak sonra borç şeklindeki 9.900,00 TL'lik kaydın neyden kaynaklandığının belli olmadığı, davalı tarafından davacı aleyhine düzenlendiği belirtilen faturanın davacı nezdinde kayıtlı olmadığı anlaşılmış, faturanın muhatabına teslimine dair davalı yanca her hangi bir evrak sunulmadığı gibi bu durumun aksinin iddia eden tarafından da kanıtlamadığı kanaatine varıldığı,

davacı tarafından yemin deliline de dayanılmadığı anlaşılmakla yukarıda yapılan açıklamalar kapsamında noterlik belgesinde belirtilen tutarın aksinin davalı tarafından ispatlanamadığı anlaşılmakla iş bu davaya konu taraflar arası araç satış işleminin 26.000,00 TL olarak gerçekleştirildiği kabul edilmiş,

davacı tarafından davalıya 35.900,00 TL tutarda gönderim işlemi yapıldığı göz önüne alındığında fazlaca gönderilen 9.900,00 TL yönünden iddianın ispatlanamadığı kanaatiyle davalının sebepsiz olarak zenginleştiği anlaşılarak açılı davanın kabulü ile 9.900,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur..." şeklinde karar verildiği görülmüştür.

İSTİNAF NEDENLERİ

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; karşı tarafın iddia ettiği sebepsiz zenginleşme hususunun doğru olmadığını, satışın ardından araçta hasar meydana geldiği ve hasarın giderilmesi için masraf yapıldığı, bu masrafın davalıdan istenmesi ve davalının karşı tarafın hatasından kaynaklı hasarı karşılamaması nedeniyle mesnetsiz iddialarla dolu ihtarname çekildiğini, dava sürecinde taleplerinin değerlendirilmeye alınarak bilirkişi, ticari defter ve fatura incelemesi yapılmış olsaydı bu incelemeler sonucunda iddialarımızın doğruluğu kanıtlanmış olacağını mahkemenin taleplerini değerlendirmediğini ileri sürerek mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep ve istinaf etmiştir.

HUKUKİ NİTELENDİRME,

DELİLLERİN VE İSTİNAF SEBEPLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Dairemizce HMK'nın 355 maddesi kapsamında istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle ve kamu düzenine ilişkin hükümlerle sınırlı olmak üzere inceleme yapılmıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 24/11/2016 tarihli ve 6763 Sayılı Kanun'un 41. maddesi ile değiştirilen 341/2 fıkrasında öngörülen kesinlik sınırı 3.000,00 Türk Lirasıdır. 6100 Sayılı HMK'nın ek 1. maddesi uyarınca 01/01/2023 tarihinden itibaren ise, bu sınır 17.830,00 Türk Lirasıdır. Davalı tarafın istinafa konu ettiği miktarın 9.900,00 TL olması nedeniyle 16/02/2023 tarihli karar bu yönü ile kesin niteliktedir.(Yargıtay 19. HD. 2019/2829 E ve 2019/4446 Karar sayılı ilamı da bu doğrultudadır.)

Somut olayda; mahkemece verilen karar kesin nitelikte olup, kesin olan kararlara karşı HMK'nın 346. maddesi hükmü uyarınca ilk derece mahkemesince istinaf dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, HMK'nın 352. maddesi uyarınca yapılan ön inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince de bu yönde karar verilebilir. Bu karar usule ilişkin nihai karardır. Bölge Adliye Mahkemesince verilen bu usulden ret kararına karşı temyiz yolu da kapalıdır.(Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 05/01/2018 tarih, 2017/5397 esas ve 2018/5 karar sayılı ilamı bu yöndedir.)

Öte yandan; mahkemece verilen kararlara karşı tarafların hangi kanun yoluna ve hangi sürede başvuracağının tereddüte mahal vermeyecek şekilde belirtilmesi, bu belirlemenin tarafların iradesini yanıltmayacak bir şekilde doğru olarak yapılması gerekeceği, başka bir deyişle, verilen karar, ara ve ek kararlarda, yargı mercii tarafından hem kanun yolunun hem de kanun yoluna ilişkin başvuru süresinin tarafları hataya düşürmeyecek şekilde doğru olarak gösterilmesi gerekecektir.

Aksi takdirde, bu durumun tarafların haklarını arayabilmelerini zorlaştıracağı, dolayısıyla mahkemece verilen kararda kanun yolunun hatalı belirlenmesi durumunda, hatalı belirlemenin sonuçlarının taraflara yükletilmeyeceğinden gerek istinaf başvuru harcı ve gerekse istinaf karar harcının taraflardan tahsiline yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

Yukarıda açıklanan gerekçelerden HMK'nın 352. maddesindeki düzenleme gereğince mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle davalının istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir.