İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2022/86 K.2022/185

İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen Muğla Asliye Ticaret Mahkemesinin 20/10/2021 tarihli 2021/229 Esas-2021/474 Karar sayılı dosyasının yapılan ön incelemesi sonucunda;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ

Dosyanın incelenmesinden. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 2015/2996 esas 2015/14146 karar sayılı ve 15/09/2015 tarihli ilamıyla; "....Bu açıklamalar ışığında taraflar arasındaki ilişki gözden geçirildiğinde, bu ilişkinin bir sözleşmeye dayalı olduğu tartışmasızdır.

Taraflar arasındaki iş ortaklığı beyannamesi ile %51-%49 hisseli Üniversite Kongre Merkezi inşaatı işine teklif vermek ve iş kendilerine ihale olunduğunda işin ifası ve bitirilmesine yönelik tarafların aralarında ortaklık kurduğu ve ihaleyi alarak inşaatın yapım işinin bitirilip teslim edildiği anlaşılmaktadır.

Taraflar arasındaki ortaklık konusu inşaatın bitirildiği uyuşmazlık konusu olmadığına göre, TBK 639. maddesinde öngörülen amaca ulaşıldığı için davacının talebi ortaklığın feshi ve tasfiyesini kapsadığının kabulü gerekir.

Bütün bu açıklamalar ışığında, taraflar arasında düzenlenen sözleşme ile taraflar arasında geçerli bir adi ortaklık ilişkisinin kurulduğunun kabulü zorunlu olup, uyuşmazlığın yukarıda açıklanan ve maddeler halinde belirtilen sıra ve yöntem izlenerek çözümlenmesi gerekmektedir..." şeklindeki gerekçeyle ilk derece mahkemesinin kararın bozulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu bozma kararından sonra verilen Muğla 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) 27/12/2018 tarihli ve 2015/834 Esas -2018/633 Karar sayılı esas hakkındaki kararının temyiz istemi üzerine kararın Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin 10/09/2019 tarihli ve 2019/1842 Esas - 2019/6466 Karar sayılı ilamı ile "....tarafların ödeme ve harcamalara yönelik ikrarları da dikkate alınarak,

davacı tarafından yapılan harcamalara ilişkin sunulan fatura içeriklerinin adi ortaklık kapsamında yürütülen inşaat yapım işi kapsamında kullanılıp kullanılmadığının belirlenmesi amacıyla uzman mühendis bilirkişi heyetinden alınacak rapor doğrultusunda denetlenmesinin ardından oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir...." şeklindeki karar ile esastan incelendiği ve kararın 2. kez bozulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454'üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı ve bu kararlara ilişkin dosyaların Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemeyeceği düzenlenmiştir. (benzer nitelikte Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 25/03/2019 tarihli 2018/5747 esas - 2019/2162 karar sayılı ve Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 08/12/2020 tarihli 2019/2859 esas - 2020/8217 karar sayılı ilamları).

Bu açıklamalara göre somut olayda; ilk derece mahkemesinin verdiği ilk kararın Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 2015/2996 esas 2015/14146 karar sayılı ve 15/09/2015 tarihli ilamıyla bozulmasına karar verildiği, bozmadan sonra verilen Muğla 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/834 Esas 2018/633 Karar sayılı esas hakkındaki kararının temyiz istemi üzerine kararın Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin 2019/1842 Esas- 2019/6466 Karar sayılı ilamı ile ikinci kez bozulmasına karar verildiği, ilk bozulan kararın HUMK hükümlerine göre temyize tabi bir karar olduğu.

1086 sayılı HUMK.'nun yürürlükte olduğu dönemde verilen kararına karşı yine aynı Kanun hükümleri uyarınca doğrudan temyiz yoluna başvurulduğu ve kararının Yargıtay'ca bozulduğu ve dosyada esastan verilen iki adet Yargıtay bozma ilamı bulunduğu dikkate alındığında. 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi gereğince anılan karar istinaf yasa yoluna tabi olmayıp, değişiklikten önceki HUMK hükümlerine göre temyize tabidir.

Yasa yolu adının yanlış gösterilmesi ona istinaf hukuki vasfını kazandırmayacaktır.

Yukarıdaki açıklamalar karşısında; uyuşmazlığa konu mahkeme kararının, kanun yolu inceleme mercii Yargıtay olacağından; dairemizce dosyanın, Yargıtay'a gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.