İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi E.2022/13 K.2022/46

Dairemizin yukarıda esas numarasında kayıtlı bulunan davanın Türk Milleti adına yapılıp bitirilen istinaf ön incelemesi sonunda;

GEREĞİDÜŞÜNÜLDÜ

İlk derece mahkemesinin 31.01.2018 tarih 2016/277 esas 2018/57 karar sayılı kararına karşı davalı istinaf itirazının Dairemiz 02.07.2019 tarih 2018/799 esas 2019/1060 sayılı kararı ile reddine karar verilmiş, Dairemiz kararının davalı temyiz itirazı sonucu Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 16.11.2020 tarih 2019/2577 esas 2020/3945 karar sayılı kararı ile bozularak 6100 Sayılı HMK'nın 373/1. bendi uyarınca ilk derece mahkemesine gönderilmiştir.

Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin bozma kararı sonrası, ilk derece mahkemesi esasına kaydedilen dosyanın henüz duruşması yapılmadan davacı vekilinin maddi hata-karar düzeltme isteği ile dosya yeniden Yargıtay'a gönderilmiş ve bu aşamada Muğla ilinde Ticaret Mahkemesi kurulması ve yargı çevresinin ilçelerini de kapsayacak şekilde belirlenmesine ilişkin 07.07.2021 tarih 608 sayılı HSK kararına dayanılarak dosyanın Muğla Asliye Ticaret Mahkemesine devrine karar verilmiş,

bu karar ile dosya kendisine gelen Muğla Asliye Ticaret Mahkemesi ise anılan HSK kararından önceki bir tarihte açılan davaya bakma görevinin Yatağan Asliye Hukuk (Ticaret Mahkemesi sıfatı ile) olduğu gerekçesi ile dava şartı eksiği nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş ve bu karar karşı taraflarca istinaf başvuru dilekçesi verilmiştir.

6100 Sayılı HMK'nın 373/4 ve 5 sayılı bentleri hükümlerine göre "Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir." ve "İlk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesi kararında direnirse, bu kararın temyiz edilmesi durumunda inceleme, kararına direnilen dairece yapılır. Direnme kararı öncelikle incelenir.

Daire, direnme kararını yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderir. " Anılan yasal düzenleme itibarı ile Yargıtay bozma kararı sonrasında, ilk derece mahkemesine gönderilen dosya hakkında uyma veya direnme şeklinde verilecek kararlara karşı istinaf kanun yolu bulunmayıp sadece temyiz kanun yolu öngörülmüştür.

İlk derece mahkemesince Yargıtay bozma kararına uyma ya da direnme konusunda karar verilmemiş ise de, gelinen aşamada mahkemenin görevi konusundaki kararlar bozma sonrası verilen karar niteliğinde olduğundan aynı yasal düzenleme uyarınca temyize tabi olması gerektiği değerlendirilmiştir.

Aksine bir yorum ile istinaf incelemesi yapılması bozma sonrası ilk derece mahkemesince verilen kararlar bakımından yasanın temel amacına aykırılık oluşturacağı gibi, sonraki aşamadaki temyiz incelemesi sırasında mahkemenin görevi konusunda Yargıtay'ın değerlendirme yapma yetkisine müdahale sonucu yaratabileceğinden mümkün olmadığı kanaatine varılmıştır.

Yukarıda gösterilen nedenlerle, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 16.11.2020 tarih 2019/2577 esas 2020/3945 karar sayılı kararı sonrası devam eden yargılama sonucu verilen karar olduğundan kararın incelenme yeri de 6100 Sayılı HMK'nın 373/4 ve 5 sayılı bentleri hükümlerine göre Yargıtay olacaktır. İlk derece mahkemesince kararın istinafa tabi olduğunun belirtilmesi, kanun yolunu değiştirmeyeceği gibi hak kaybına da neden olmayacağı açıktır.

Bu durumda, kararın tabi olduğu kanun yolu hükümlerine göre temyiz incelemesi Yargıtay tarafından yapılması gerektiğinden dilekçenin görev yönünden reddi ile dosyanın gereği için ilk derece mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmesi gerektiği kanaatine varılarak aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.