İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi E.2025/565 K.2025/400

İzmir 2.Asliye Ticaret Mahkemesi ile İzmir 7.Sulh Hukuk Mahkemesi arasında oluşan görev uyuşmazlığının yargı yeri belirlenmesi yoluyla giderilmesi İzmir 2.Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından talep edilmekle dosya kapsamı incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dava, alacak istemine ilişkindir. Davanın açıldığı sulh hukuk mahkemesince uyuşmazlığın kira ilişkisinden kaynaklanmadığı, bayilik sözleşmesinden kaynaklandığı gerekçesi ile asliye ticaret mahkemesince görevsizlik kararı verilmiştir. Dosyanın gönderildiği İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesince de, uyuşmazlığın kira sözleşmesinden kaynaklandığı gerekçesi ile karşı görevsizlik kararı vermiştir.

Somut olayda. Davacı davalı ile yaptığı 1.6.2016 tarihli bayilik sözleşmesi ile davalının bayisi olmuş, davalının kiraladığı showroomu alt kiracılık sözleşmesi ile devralarak faaliyete başlamıştır. Ticari ilişkinin başında tadilat tutarı olduğu bildirilen bir miktarın sözleşme başında tahsil edilerek sonradan iade edileceği kararlaştırılmıştır.

Bayilik sözleşmenin 3.1.7.2 maddesinde bayinin mağazayı devretmesi halinde, öncelikle davalıya yazılı teklifte bulunacağı, bu durumda davalının mağazayı devralacağı ve bayi tarafından belgeli olarak ibraz edilen, mağazanın ilk kuruluş/yatırım masrafları olan bedeli bayiye ödemek suretiyle mağazayı devralacağı, devre bayinin tüzel kişiliğinin dahil olmayacağı, devir tarihindeki ticari emtia , dekorasyon malzemeleri , teşhir ürünleri, mağaza araç ve gereçlerini dahil devredileceği,.........kararlaştırılmıştır.

Davacı, kendisinin tadilat yapmadığını, önceden davalının yaptırdığı tadilat parasının bayiliği devralırken sözleşme başında kendisinden alındığı,sözleşmenin feshinde de iadesinin kararlaştırıldığı halde geri ödenmediği belirtilmiştir.

Buna göre davacının davalı ile yaptığı sözleşme ile davalının bayiliğini aldığı , yine bayilik sözleşmesine göre davalının kullandığı showroomun bayilik faaliyetinin yapılacağı yer olarak davacıya devredildiği , showroom tadilat bedeli adı altında davalı tarafça önceden yapılan yada yapıldığı varsayılan ve alınan tadilat bedelinin bayilik sözleşmesi sona ererken bayiye geri ödenerek mağazanın davalı tarafça teslim alınması kararlaştırıldığına göre, dava konusu alacak kira sözleşmesinden değil bayilik sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.

Dava konusunun baskın unsuru bayilik sözleşmesi ve bu sözleşme gereği davacıya devredilen showroomun geri alınmasına ilişkindir. Kira sözleşmesinde buna ilişkin bir hüküm de bulunmamaktadır. Ayrıca davalı, showroomun bulunduğu taşınmazın maliki de değildir.

Açıklanan nedenlerle, İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin yargı yeri olarak belirlenmesine karar vermek gerekmiştir.