Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi E.2022/2654 K.2022/2608

İlk derece mahkemesi kararının özeti

İddia ve savunmalar, yapılan yargılama, toplanan deliller, hüküm kurmaya elverişli bilirkişi heyet raporu ve tekmil dosya mündericatı birlikte değerlendirildiğinde;"...İhtiyati haciz kararı verilebilmesi için kesin bir ispat aranmamakta ise de, özellikle hukuki bir işlem söz konusu olduğunda, alacağın varlığının ve muaccel olduğunun yazılı bir belgeye veya belgeler zincirine dayanması tercih edilen bir seçenektir. İİK'nın 257/2.

Maddesindeki hususlar, bir vakıaya veya üçüncü kişilerle yapılan işlemlere dayandığından, bu konuda mahkemeye kanaat verilmesi için gerekli her türlü dilekçeden yararlanmak mümkündür. Dilekçe ekinde sunulan belgeler incelendiğinde, ihtiyati haciz talep edenin, aleyhine talep ettiği kişiden alacağının mevcut olduğunu ve miktarını gösterir, daha geniş bir anlatımla İİK'nın 257.

Maddesinde sayılan yasal koşulların bulunduğu ispat etmeye elverişli, mahkemeye yaklaşık ölçüde kanaat verici delil bulunmaması, alacağın yargılamayı gerektirmesi ve davanın esasını çözümler mahiyette ihtiyati haciz kararı verilemeyeceği anlaşılmakla talebin reddine karar verilmiştir. Davacının ihtiyati haciz talebinin REDDİNE ..." şeklinde karar verilmiştir.

Bu ARA karara karşı davacı vekilince yasal süresinde istinafa başvurulmuştur.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili tarafından ilk derece mahkemesine sunulan istinaf başvuru dilekçesinde özetle. İ.İ.K.

Md. 257'nin aradığı şartların davada mevcut olduğunu, müvekkili tarafından tanzim edilen iki adet faturanın davalı tarafça bizzat kendi vergi dairesine BA formu kaydına işlenmek üzere bildiriminin yapılmış ve işlenmiş olmasının, faturanın ve fatura konusu malın müvekkilice, davalıya teslim edildiğine karine teşkil ettiğinden teslimi hususunda mevcut dosya kapsamına göre yaklaşık ispat koşullarının gerçekleştiğini,

Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2022/813 Esas sayılı dosyasından 22/09/2022 tarihinde verilen ihtiyati haciz talebinin reddine dair ara karara karşı istinaf başvurularının kabulü ile 131.567,20 TL'lik asıl alacaklarına yetecek miktarda davalının kendisine veya 3. Şahısta olan taşınır, taşınmaz malları ve alacakları ile diğer haklarının İhtiyaten Haczine karar verilmesini talep etmiştir.

HUKUKİ NİTELENDİRME, DELİLLERİN VE İSTİNAF SEBEPLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ: Derdest dava, faturalara dayalı alacak nedeniyle ödenmeyen bakiye kısım yönünden davalı hakkında başlatılmış ilamsız icra takibine yapılan itirazın iptali talebine ilişkindir. Davacı, 22/09/2022 tarihli dilekçe ile dava ve takip konusu asıl alacak miktarı olan 131.567,20 TL üzerinden İ.İ.K'nın 257. Maddesi gereğince ihtiyati haciz kararı verilmesini istemiştir.

Mahkeme, 22/09/2022 tarihli gerekçeli ara kararı ile yaklaşık ispata yeterli koşulları bulunmadığı gerekçesi ile davacının söz konusu ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiş, davacı vekili iş bu ara kararını süresinde istinaf etmiştir.

İstinaf dilekçesinde ileri sürülen istinaf sebepleri, mahkemece tarafların kayıtlı olduğu ilgili vergi dairelerine yazılan müzekkerelere verilen cevapların içerikleri, ekli olarak gönderilen BA ve BS form kayıtları ile bu aşamadaki mevcut dosya kapsamı birlikte incelenip değerlendirildiğinde.

İlamsız icra takibinde istenen alacağın dayanağının 15/03/2022 tarihli, 515.000,00 (KDV dahil) ve 04/04/2022 tarihli, 16.567,20 TL miktarlı iki adet fatura olduğu, bu fatura bedelinin içinden 131.567,20 TL'lik kısmının, takipte asıl alacak ve asıl alacağa takip tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte istendiği, faturaların tarafların ismine düzenlendiği, bu faturaların davalı tarafından kendi vergi dairesi olan İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı, Marmara Kurumlar Vergi Dairesine beyan edildiği, BA form kaydında yer aldığı,

işlendiği dosya kapsamında bu konuda Mahkemece İstanbul Vergi Dairesi'ne ve Marmara Kurumlar Vergi Dairesi Müdürlüğü'ne yazılan yazıya verilmiş olan 16/09/2022 tarihli cevabi yazının ekinde gönderilen davalının BA form kayıtlarından anlaşılmıştır.

Faturanın davalı tarafça bizzat kendi vergi dairesine BA formu kaydına işlenmek üzere bildiriminin yapılmış ve işlenmiş olması faturanın ve fatura konusu malın davacı tarafça davalıya teslim edildiğine karine teşkil ettiğinden teslim hususunda mevcut dosya kapsamına göre yaklaşık ispata dair yeterli koşulun gerçekleştiği sonucuna varılmıştır.

Faturanın bir miktar para alacağına ilişkin olması, teslim hususunda da yaklaşık ispat koşulunun gerçekleşmesi, faturanın konu edildiği para alacağıyla ilgili icra takibi yönünden en geç icra takip tarihi itibariyle muacceliyet koşulunun da gerçekleşmiş olması nedeniyle, İİK 257. maddesine göre:" Rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcunun alacaklısı, borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmaz mallarını ve alacaklariyle diğer haklarını ihtiyaten haczettirebilir.(1)

Vadesi gelmemiş borçtan dolayı yalnız aşağıdaki hallerde ihtiyati haciz istenebilir: 1 – Borçlunun muayyen yerleşim yeri yoksa;

2 – Borçlu taahhütlerinden kurtulmak maksadiyle mallarını gizlemeğe, kaçırmağa veya kendisi kaçmağa hazırlanır yahut kaçar ya da bu maksatla alacaklının haklarını ihlâl eden hileli işlemlerde bulunursa;(1)Bu suretle ihtiyati haciz konulursa borç yalnız borçlu hakkında muacceliyet kesbeder." şeklinde düzenlenmiş olup, ihtiyat haciz talebinin kabulü için yasaca aranan gerekli ve yaklaşık ispata dair yeterli koşulların bulunduğu,

takip ve dava konusu dayanak faturaların toplam miktarı her ne kadar 531.567,20 TL ise de, takipte bu faturanın içinden 131.567,20 TL'lik kısmın asıl alacak olarak ve bu miktar üzerinden ihtiyati haciz kararı verilmesinin istenmiş olması nedeniyle, İİK 257 vd maddeleri gereğince 131.567,20 TL'lik asıl alacak üzerinden ihtiyati haciz talebinin kabulü için yasaca aranan gerekli ve yaklaşık ispata dair yeterli koşulların gerçekleştiği, zira burada yasaca arananın kesin bir ispat olmayıp yaklaşık ispatın yeterli olması nedeniyle kabulü gerektiği sonucuna varılmıştır.

Her ne kadar mahkemece 22/09/2022 tarihli ara kararla ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmişse de yukarıda açıklanan nedenlerle söz konusu ara kararının dosya kapsamına, usul ve yasaya aykırı olduğu ve davacının istinaf talebinin bu yönden haklı olduğu görüldüğünden, ancak bu husus yeniden yargılamayı da gerektirmediğinden HMK 352/1-b-2 maddesi gereğince söz konusu ara kararının kaldırılarak, düzeltilmek suretiyle yeniden karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur.