KÜNYE
T.C. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi İstinaf Yoluna
- Karar tarihi
- 5 Ekim 2023
- Esas no
- 2022/1462
- Karar no
- 2023/1268
- Başkan
- ... (...
- Üye
- ... (...
- Üye
- ... (...
- Katip
- ... (...
- İncelenen kararın mahkemesi
- GEBZE ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
- Tarihi
- 11/01/2022
- Numarası
- 2018/228 Esas - 2022/12 Karar
- Başvuran davacı
- ... - ... - ...
- Vekilleri
- Av. ...-...
Karar Metni
1.266 kelime·6 dk okuma·9 bölüm
Av. ...-...
İSTİNAF YOLUNA
BAŞVURAN DAVALI
MAPFRE SİGORTA ANONİM ŞİRKETİ -...
VEKİLİ
Av. ...-...
DAVANIN KONUSU
Tazminat (Cismani Zarar Sebebiyle Açılan)
BAŞVURU TARİHİ : 22.04.2022 - 11.05.2022
İSTİNAFA GELİŞ TARİHİ : 05.09.2022
KARAR TARİHİ : 05.10.2023
YAZIM TARİHİ : 05.10.2023
İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyadaki tüm belgeler ve dairemiz üyesi tarafından hazırlanan raporlar incelendi. Davanın dairemizin görev alanına girdiği, ilk derece mahkemesi kararının kesin olmadığı, istinaf başvurusunun süresi içinde yapıldığı, başvuru şartlarının yerine getirildiği anlaşılmakla;
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Davacı vekili dava dilekçesinde, 27.09.2016 tarihinde dava dışı ... işleteni ve dava dışı ...'ın sevk ve idaresinde bulunan aracın davacıya ait elektrikli bisiklete arkadan çarptığını, davacının sol ayak kemikleri ile tarak kemiklerinin tamamının kırılmasına ve parçalanmasına akabinde de 4 adet vida takılmasına sebebiyet verdiğini, kazaya karışan ... hakkında Gebze 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/447 esas sayılı dosyası ile sanığın cezalandırılmasına karar verildiğini, davacının berber olarak çalıştığını, kaza tarihinde 3.500,00 TL net ücret elde ettiğini, dava açılmadan önce sigorta şirketine başvuru yaptıklarını,
sigorta şirketinin taleplerini dolaylı olarak reddettiğini beyan ederek bilirkişi incelemesi ile tespit edilecek olan iş gücü-çalışma-efor kaybı nedeniyle 100,00 TL, gelir kaybı nedeniyle 100,00 TL olmak üzere şimdilik toplam 200,00 TL'nin davalı şirketin temerrüte düştüğü 27.09.2026 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş yargılama sırasında taleplerini artırmıştır.
Davalı Mapfre Sigorta A.Ş vekili cevap dilekçesinde, kazaya karışan ... plaka sayılı aracın davalı şirket nezdinde kaza tarihini kapsayan ... numaralı Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası ile sigortalı olduğunu, bu poliçedeki kişi başı sakatlık ve ölüm teminatları ise kaza tarihi itibariyle kişi başına 310.000,00 TL olduğunu, davacının sürekli sakatlığının ATK'dan alınacak rapor ile belirlenmesi gerektiğini beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.
İlk derece mahkemesince, davanın kabulü ile 3.587,02 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 81.750,08 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 85.337,10 TL'nin 26.07.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
İlk derece mahkemesi kararına karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulmuştur.
Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, maddi tazminat hesapları yapılırken, en son bilinen ücret unsurlarının hesaplamada gözetilmesi gerektiğinden, hüküm gününe en yakın güne kadar yürürlüğe giren tüm asgari ücretlerin uygulanması gerektiğini, daha önce bir veya birkaç hesap raporu verilmiş olsa bile, dava bitinceye kadar yürürlüğe giren asgari ücretlerden dolayı yeniden ek rapor alınmasının zorunlu olduğunu, davacının zararının 2022 yılı asgari ücret üzerinden güncellenmesi gerektiğini beyan ederek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.
Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, kazazedenin gelirinin nasıl tespit edileceğinin ZMSS Genel Şartları ve Yargıtay tarafından belirlendiğini, hükümde ise farazi olarak bildirilen fahiş gelirin esas alındığını, dosyaya ibraz edilen müzekkere cevabında dahi gelir hususunda çelişkiler bulunduğunu, buna karşın SGK verileri esas alınmadan resmi olmayan adi yazılı belgelere dayanılarak fahiş tazminata hükmedilmesinin kabul edilemeyeceğini, tazminat hesabında çelişki mevcut olduğunu, kabul anlamına gelmemek üzere faiz başlangıç tarihinin de hatalı belirlendiğini,
başvuru tarihi olan 19.07.2017 tarihine göre 8 iş günü sonrasındaki temerrüt tarihinin 01.08.2017 olması gerekirken hükümde 26.07.2017 tarihi olarak belirlendiğini beyan ederek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.
Dava, cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.
Somut olayda, 27.09.2016 tarihinde, davacının kullanmakta olduğu elektrikli bisiklete, davalı nezdinde zorunlu mali mesuliyet sigortalı araç çarpmış, kaza sonucunda davacı %8 oranında malul kalmıştır. Kusur oranına yönelik istinaf istemi olmadığından kazada davacının %75, davalı nezdinde sigortalı araç sürücüsünün %25 oranında kusurlu oldukları kesinleşmiştir.
Mahkemece ilk aktüer rapor 17.04.2020 tarihinde alınmış, yargılamanın devamında davacı vekilinin talebi üzerine de 2021 yılı güncel asgari ücret üzerinden hesaplama yapılması için ek rapor alınmış ve 11.01.2022 tarihinde ek rapora göre karar verilmiştir. Davacı vekilinin ek rapor sonrası yeniden talebi olmadığı gibi karar 2022 yılı başında verildiğinden davacı vekilinin 2022 yılı güncel asgari ücret üzerinden yeniden hesaplama yapılması gerektiği yönündeki istinaf isteminin reddi gerekmiştir.
Dosya kapsamında hükme esas alınan 17.05.2021 havale tarihli ek aktüer rapor Yargıtay'ın güncel içtihatlarına göre TRH2010 yaşam tablosu ve progressive rant yöntemine göre hazırlandığından, hesaplamaya esas gelir de davacının çalışmakta olduğu işyerinden alınan belgeler ile kanıtlandığından, usulüne uygun olup davalı sigorta şirketi vekilinin bu hususlardaki istinaf isteminin reddi gerekmiştir.
6111 sayılı Kanun'un 59.maddesi ile değişik Karayolları Trafik Kanunu'nun 98. maddesinde Sosyal Güvenlik Kurumu'nca karşılanacak sağlık hizmet bedellerinin neler olduğu açıklanıp sınırlandırılmıştır. KTK'nın 98.maddesi gereği SGK Başkanlığı'nın sorumlu olduğu sağlık giderleri; trafik kazaları nedeniyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer resmi, özel sağlık kuruluşlarında yapılan tıbbi tedaviye ilişkin sağlık hizmet bedellerinden ibarettir.
SGK'nın hangi sağlık giderlerinden sorumlu olduğu kanunla belirlenmiş olup, normlar hiyerarşisinde daha altta olan genel şartlar ile kanun kapsamının değiştirilip genişletilemeyeceği aşikardır. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 3.11.2021 tarih, 2021/5840 esas, 2021/8118 karar sayılı kararı da bu yöndedir. Geçici iş göremezlik zararı tedavi gideri kapsamında olmadığından anılan tutar bakımından davalı sigorta şirketinin sorumluluğuna gidilmiş olması da yerindedir.
Davalı sigorta şirketi vekilinin bu husustaki istinaf isteminin reddi gerekmiştir.
Haksız fiil faili olan sürücünün eylemi sonucu oluşan zararla ilgili, araç işleteninin sorumluluğunu teminat altına alan trafik sigortacısı bakımından. ZMSS Genel Şartları'nın B.2. maddesi uyarınca, rizikonun ihbar edildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde sigortacının tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmaktadır. Bu sürenin sonunda ödememe halinde temerrüdün gerçekleştiği ve davalı sigortacının temerrüt faizinden sorumlu olduğunun kabulü gerekir.
Somut olayda, davacı tarafça davalı sigorta şirketine 18.07.2017 tarihinde başvurulmuş ve bu tarihten itibaren ödeme yapmayan davalı sigorta şirketi 8 iş günü sonrasında, yani 29.08.2017 tarihinde temerrüde düşmüştür. Bu durum karşısında, mahkemece temerrüt tarihinin 26.07.2017 kabul edilerek faizin bu tarihten işletilmesine karar verilmesi hatalı olduğundan davalı sigorta şirketi vekilinin bu husustaki istinaf isteminin kabulü gerekmiştir.
İlk derece mahkemesinin kararındaki anılan yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddi, davalı sigorta şirketi vekilinin istinaf başvurusunun faiz başlangıç tarihi bakımından kısmen kabulü ile, hükmün 6100 sayılı HMK'nın 353/1.b.2 maddesi gereğince kaldırılmasına karar verilmiş, hükmedilen tazminat miktarına 29.07.2017 tarihinden faiz işletilmesine karar verilerek yeniden hüküm kurulmuştur. Hükümde esasa yönelik değişiklik yapılmadığından hükmün vekalet ücreti vb.kısımları aynen muhafaza edilmiştir.
Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi, E. 2022/1462, K. 2023/1268, 5 Ekim 2023 tarihli karar · Kaynak: UYAP Emsal Karar Arama