Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2022/372 K.2023/124

2 -... - ... - ...

DAVANIN KONUSU

Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat)

BAŞVURU TARİHİ : 11.01.2022 - 17.01.2022

İSTİNAFA GELİŞ TARİHİ: 25.02.2022

KARAR TARİHİ : 27.01.2023

YAZIM TARİHİ : 27.01.2023

İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyadaki tüm belgeler ve dairemiz üyesi tarafından hazırlanan raporlar incelendi. Davanın dairemizin görev alanına girdiği, ilk derece mahkemesi kararının kesin olmadığı, istinaf başvurusunun süresi içinde yapıldığı, başvuru şartlarının yerine getirildiği anlaşılmakla;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının 30/10/2016 tarihinde Çayırova (Kocaeli) Taksi durakları mevkiinde çalışmakta olduğu minibüsün sefer sırasını beklerken, sürücü ...'in sevk ve idaresindeki araç ile durağa yaklaştığı sırada durağa doğru gelmekte olan ...'nun yönetimindeki ... plaka sayılı aracı şaka amaçlı olarak davacıyı ezecekmiş gibi üzerine sürmesi nedeni ile uzaklaşmaya çalışırken düştüğünü, o sırada manevra yapmakta olan, ...'in sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı aracın tekerleğinin davacının sağ ayak bileğini çiğnediğini,

Gebze Fatih Devlet Hastanesi'nce düzenlenen Engelli Sağlık Kurulu Raporu uyarınca davacının en az %4 oranında işgücü kaybına uğradığını, davalı Halk Sigortaya başvuru yaptığını, başvurunun reddedildiğini, arabuluculuk sürecinde de anlaşma sağlanamadığını beyan ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 500,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş, yargılama sırasında talebini 11.093,22 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, öncelikle zamanaşımı itirazları bulunduğunu, dava konusu olayın meydana gelmesinde kusurun %100 olarak ... plaka sayılı araç sürücüsü ...'na ait olduğunu, eğer ... plakalı araç sürücüsü ... bu şekilde bir şaka/haraket yapmamış olsa idi dava konusu olayın meydana gelmeyeceğini beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Türkiye Sigorta A.Ş. vekili cevap dilekçesinde, zorunlu arabulucu dava şartı yerine getirilmediğinden davanın reddini talep ettiklerini, ... plaka sayılı aracın, davalı sigorta nezdinde 31/12/2015-24/12/2016 tarihlerini kapsayan 18287604 nolu Zorunlu Mali Sorumluluk (Trafik) Sigorta Poliçesi ile sigortalı olduğunu, tarafların kusur oranının ve gerçek zarar miktarının konusunda uzman bilirkişi marifetiyle tespit edilmesi gerektiğini, maluliyetin Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu marifetiyle tespit edilmesi gerektiğini beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, davanın kabulüne, 721,09 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 10.372,13 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 11.093,22 TL'nin davalı ...'ten 30/10/2016 olay tarihinden, davalı Türkiye (Halk) Sigorta AŞ'den (poliçe teminat limitleriyle sınırlı kalmak üzere) 22/03/2018 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı Türkiye Sigorta A.Ş vekili ile davalı Axa Sigorta A.Ş vekili ile davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Davalı Türkiye Sigorta A.Ş vekili istinaf dilekçesinde, ilk derece mahkemesi kararına esas alınan bilirkişi raporunda hatalı hesaplama yöntemi kullanıldığını, tazminat hesaplanırken TRH 2010 yaşam tablosu ile birlikte %1,8 teknik faiz yöntemi kullanılması gerektiğini, alınan kusur raporunun denetime elverişsiz olduğunu, sigortalı araç sürücüsüne atfedilen %30 kusurun hakkaniyete aykırı olduğunu, kazanın 30.10.2016 tarihinde meydana geldiğini,

01.06.2015 tarihinde yürürlüğe gören Karayolları Motorlu Araçlar ZMSS Genel Şartları uyarınca davalı sigorta şirketinin poliçe dahilinde davacının geçici iş göremezlik ve bakıcı giderlerinden sorumlu olmadığını, davayı kabul anlamına gelmemekle birlikte tazminat hesaplaması yapılırken müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, ancak ilk derece mahkemesi tarafından bu yönde bir araştırma yapılmadığını beyan ederek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde, öncelikle davanın zamanaşımından reddi gerektiğini, dava konusu kazada davalıya kusur isnat edilemeyeceğini, kazanın davacı ve ...'nun kusuru nedeniyle meydana geldiğinin sabit olduğunu, gerek davacının gerekse dosyada 3.kişi konumunda olan aslında asıl kusurlu taraf olan ...'nun özel halk otobüsü şoförlüğü yaptıklarını, bu kişilerin olası tehlikeleri en iyi bilmeleri gereken kişiler olduklarını, geçici iş göremezlikten SGK'nın sorumlu olduğunu, karar verilirken müterafik kusur indirimi yapılmadığını beyan ederek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Dava, cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, 30.10.2016 tarihinde, davalıların işleteni ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı oldukları aracın davacı yayanın bileğinin üzerinden geçmesi nedeniyle davacı yaralanmıştır.

Kazaya dair kaza tespit tutanağı düzenlenmemiştir. Mahkemece makine mühendisi bilirkişiden alınan kusur raporunda kaza anına ait görüntüler de incelenerek, davacı yayanın %40, davalıların işleteni ve zms si oldukları araç sürücünün %30 ve davacının üzerine şaka amaçlı araba süren dava dışı sürücünün %30 oranında kusurlu oldukları belirtilmiştir. Kazanın oluş şekli hususunda ihtilaf bulunmamakta olup mahkemece alınan rapordaki kusur oranları heyetimizce de kazanın oluşuna uygun bulunduğundan davalılar vekillerinin kusur oranına yönelik istinaf istemlerinin reddi gerekmiştir.

Davacı, yaya olup kaza anında düşmüştür. Davalılar vekillerince müterafik kusur indirimi yapılması gerektiği ileri sürülmekte ise de davacı yayanın müterafik kusur teşkil edecek bir eylemi olmadığından ve kendisine %40 oranında kusur da verildiğinden davalılar vekillerinin bu husustaki istinaf istemlerinin reddi gerekmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan aktüer ek rapor Yargıtay'ın güncel içtihatlarına uygun şekilde TRH2010 yaşam tablosu ve progressive rant yöntemine göre düzenlendiğinden davalı sigorta şirketi vekilinin aktüer rapora ilişkin istinaf istemlerinin reddi gerekmiştir.

Geçici iş göremezlik zararları Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumluğunda olmayıp davalı işletenin ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısının sorumluluğundadır. Dava, TCK'nın 89/1 ve 66/e maddelerine göre uzamış ceza zamanaşımı süresi olan 8 yıl içerisinde açılmış ve bu sürede ıslah da yapılmıştır, bu nedenle olayımızda zamanaşımı süresi dolmamıştır. Davalılar vekillerinin bu hususlardaki istinaf istemlerinin de reddi gerekmiştir.

Dairemizce ilk derece mahkemesinin kararı hem maddi olay, hem de hukuka uygunluk yönünden incelenmiş olup, esası etkileyen bir usul hatası bulunmadığı, vakıa tespitlerinin tam ve doğru olarak yapıldığı, maddi hukuk normlarının doğru olarak uygulandığı, delillerin değerlendirilmesinde de usule aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, H.M.K'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun ayrı ayrı reddine karar vermek gerekmiştir.