Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2023/42 K.2024/90

2-...-...- ... 3-... - ... - ... 4-... - ... - ...

VEKİLİ

Av. ...-...

DAVANIN KONUSU

Tazminat (Ölüm Sebebiyle Açılan Tazminat)

BAŞVURU TARİHİ : 29.11.2022

İSTİNAFA GELİŞ TARİHİ : 10.01.2023

KARAR TARİHİ : 11.01.2024

YAZIM TARİHİ : 11.01.2024

İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyadaki tüm belgeler ve dairemiz üyesi tarafından hazırlanan raporlar incelendi. Davanın dairemizin görev alanına girdiği, ilk derece mahkemesi kararının kesin olmadığı, istinaf başvurusunun süresi içinde yapıldığı, başvuru şartlarının yerine getirildiği anlaşılmakla;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde, 01.01.2007 tarihinde müteveffa araç sürücüsü ...'nun sevk ve idaresindeki ... plakalı araç ile Kocaeli istikametinden Yalova istikametine seyir ederken D100 karayolu üzeri Değirmendere'de yoldan çıkıp girişe göre yolun sağında bulunan çukura uçmak suretiyle yaralandığını, kaldırıldığı hastanede hayatını kaybettiğini, murisin davacılara daima destek olduğunu, ... plakalı aracın davalı sigorta şirketi tarafından zorunlu mali mesuliyet sigortası ile sigortalandığını,

davalı sigorta şirketinin destekten yoksun kalma tazminatından poliçe limitleriyle sorumlu olduğunu beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ... için 2.000,00 TL, .... için 2.000,00 TL, ... ve ... için 500,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile yargılama gideri vekalet ücretinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davanın zamanaşımına uğradığını ve bu nedenle davanın reddi gerektiğini, müteveffanın sigortalı aracın sürücüsü olduğunu ve müvekkili sigorta şirketinden tazminat talep etme hakkının bulunmadığını, trafik sigortasının araç işleteni ve sürücüsünün kusuruyla 3.şahıslara verdiği zarardan sorumlu olduğunu, sürücünün zarardan sorumlu olan kişi olduğundan 3. şahıs olduğunun kabul edilemeyeceğini, hak sahiplerinin 3. şahıs olmayan aksine kazadan sorumlu sürücünün ölümü nedeniyle 3.şahıs sıfatını kazanamayacağını, davalının sorumluluğunun sigortalının kusuru oranında ve sigorta poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, kusur raporu alınması gerektiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, taleple bağlı kalınarak davacıların maddi tazminat davasının kabulü ile davacı ... için 38.947,01 TL, davacı ... için 3.959,81 TL, davacı ... için 9.116,70 TL ve davacı ... için 5.476,46 TL, destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihi olan 21.05.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, zamanaşımı itirazlarını tekrar ettiklerini, davayı kabul anlamına gelmemek kaydıyla müteveffanın sigortalı aracın sürücüsü olduğunu, bu nedenle şirketten tazminat talep etme hakkının bulunmadığını, kabul anlamına gelmemek kaydıyla hükme esas alınan bilirkişi raporunun tekniği bakımından hatalı olduğunu, TRH – 2010 tablosunun dikkate alınması ve %1,8 teknik faiz iskonto oranı olarak uygulanması gerektiğini, ayrıca, tazminatın denkleştirilmesi kuralı gereğince, haksız eylem sonucu gerçekleşen gerçek zarar belirlenerek ona hükmedilmesi gerektiğini, gerçek zararın belirlenebilmesi için olay sebebiyle elde edilen kazanımların tazminat tutarından indirilmesi gerektiğini beyan ederek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Dava, destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Somut olayda, 01.01.2007 tarihinde, davacıların oğlu/eşi/babası ..., davalı nezdinde zorunlu mali mesuliyet sigortalı olan sevk ve idaresindeki aracıyla yaptığı tek taraflı trafik kazasında vefat etmiştir.

Dairemizin kaldırma kararında ayrıntılı olarak açıklandığı üzere dava tarihi itibariyle 15 yıllık ceza zamanaşımı süresi dolmadığından davalı vekilinin zamanaşımına yönelik istinaf isteminin reddi gerekmiştir.

Davacıların ölenin salt mirasçısı sıfatıyla değil, destekten yoksun kalan üçüncü kişi sıfatıyla dava açtıkları, ölüm nedeniyle doğrudan davacılar üzerinde doğan destekten yoksunluk zararının oluşumundaki kusurun davacılara yansıtılamayacağı, dolayısıyla araç sürücüsünün tam kusurlu olması halinin, desteğinden yoksun kalan davacıları etkilemeyeceği, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’na göre, aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı davalı sigorta şirketi,

işletenin üçüncü kişilere verdiği zararları teminat altına aldığına ve olayda işleten veya sürücü tam kusurlu olsalar bile, destekten yoksun kalan davacıların da zarar gören üçüncü kişi konumunda bulunduğu anlaşıldığından davalı sigorta şirketinin sorumlu tutulması yerinde olmuştur (HGK'nun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 esas-411 karar, HGK'nun 22.2.2012 gün 2011/17-787 esas 2012/92 karar, HGK.nun 16.1.2013 gün ve 2013/17-1491 Esas 2013/74 Karar sayılı ilamları uyarınca).

Davalı vekilinin bu husustaki istinaf isteminin de reddi gerekmiştir.

Mahkemece alınan aktüer raporun güncel Yargıtay içtihatlarına uygun olarak TRH2010 yaşam tablosu ve progresif rant yöntemine göre düzenlenmesi doğru olduğundan davalı vekilinin bu husustaki istinaf isteminin de reddi gerekmiştir. Dairemizce ilk derece mahkemesinin kararı hem maddi olay, hem de hukuka uygunluk yönünden incelenmiş olup, kararda esası etkileyen bir usul hatası bulunmadığı, vakıa tespitlerinin tam ve doğru olarak yapıldığı, maddi hukuk normlarının doğru olarak uygulandığı, delillerin değerlendirilmesinde de usule aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.