Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi E.2023/741 K.2023/792

Av. ... - ...

DAVALI

SAKARYA ELEKTRİK DAĞITIM A.Ş. - ... - ...

VEKİLİ

Av. ... - ...

DAVA

Banka Teminat Mektubunun Hükümsüzlüğünün Tespiti

HÜKÜM

İstinaf isteğinin kesin karara ilişkin olması nedeniyle red

İSTİNAF EDEN

Davacı vekili

Sakarya Asliye Ticaret Mahkemesinin 2022/942 Esas - 2023/112 Karar sayılı dosyasından verilen 14/02/2023 tarihli karara yönelik davacı vekilince istinaf talebinde bulunulması üzerine dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, 6100 Sayılı HMK.nun 352.maddesi uyarınca yapılan ön inceleme sonucunda;

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalı arasındaki elektrik enerjisi satış sözleşmesi gereği güvence bedelinin teminatı olarak azami 4.038,00-TL için Türkiye Vakıflar Bankası T.A.O. İmes Dudullu/İstanbul Şubesi tarafından davalı lehine 07/08/2018 tarih ve 7100269431 nolu teminat mektubu düzenlendiğini, teminat mektubu aslının davalıya ulaşmadığını, davacı ile davalı arasında uzun zamandır bir ticari ilişkinin bulunmadığını, teminat mektubu lehtar şirketin eline geçmediğinden geçerliliğinin bulunmadığını, taraflar arasındaki ticari ilişki sona erdiğinden şirketin bankadan alacağının bulunmadığını, teminat mektubunun hükümsüzlüğünün tespit edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı ile elektrik enerjisi satışına ilişkin sözleşme imzalanmadığını ve 4.038,00-TL tutarlı 07/08/2018 tarihli ve 71000269431 nolu güvence bedeli teminat mektubunun alınmadığını, teminat mektubu aslının davalıya ulaşmadığını, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına göre; "davanın 6100 sayılı HMK'nın 114/1-d ve 115/2. maddeleri gereği pasif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle usulden reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf isteminde bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; verilen bu karar hukuka ve kanuna aykırı olduğunu, yerleşik içtihatlar uyarınca iş bu davanın teminat mektubunda yer alan lehdar aleyhine açılması gerektiğini, mektubu veren banka aleyhine açtığımız dava İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2022/265 Esas 2022/795 K. sayılı dosyası ile husumetten reddedildiğini, müvekkilin bu teminat mektubunda lehdar olarak görünen davalı Sakarya Elektrik dağıtım Anonim Şirketine bir borcu bulunmadığından davaya konu teminat mektubunun hükümsüz olduğunu, bu husus ve yerleşik içtihatlara gözetilmeden verilen karar usul ve yasalara aykırılık oluşturduğunu, açıklanan ve sayın mahkeme tarafından re’sen göz önünde bulundurulacak nedenlerle, istinaf başvurusunun kabulüne,

yerel mahkemenin 2022/942 E. 2023/112 K. numaralı usule, yasaya ve kanuna aykırı kararının istinaf incelemesi neticesinde kaldırılmasına karar verilmesine, yargılama giderleri ve avukatlık ücretinin karşı taraf üzerine bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

3. Değerlendirme

HMK'nun "İstinaf yoluna başvurulabilen kararlar" başlıklı 341. maddesinin (2) no'lu bendinde "miktar veya değeri binbeşyüz Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararların kesin" olduğu belirtilmiş, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 24.11.2016 tarihli 6763 sayılı "Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun"un 41.maddesi ile de, "maddede yer alan "binbeşyüz" ibaresi, "üçbin" şeklinde değiştirilmek" suretiyle söz konusu kesinlik sınırı üçbin Türk Lirasına çıkarılmış ve her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, bu miktarın Maliye Bakanlığınca her yıl için tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması kabul edilmiştir.

Öte yandan, 6763 sayılı Kanun’un 44. maddesi ile 6100 sayılı HMK’ya eklenen Ek madde 1/2 gereğince HMK'nun 341. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının uygulanmasında (HMK341/2 madde fıkrası Anayasa Mahkemesi’nin 24/2/2022 tarihli ve E.2021/34-K.2022/21 sayılı Kararı ile "kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkin davalar" yönünden iptal edilmiş olup somut davadaki uyuşmazlık bu kapsamda olmadığından), hükmün verildiği tarihteki miktarın esas alınacağı öngörülmüş olduğundan, 6763 sayılı Kanun değişikliği ile yapılan parasal sınırlar, ancak söz konusu Kanun’un yürürlüğe girdiği 02.12.2016 tarihi ve sonrasında verilen ilk derece mahkemesine ait kararlar yönünden esas alınabilecektir.

Buna göre, ilk derece mahkemesine ait karar tarihi, 02.12.2016 tarihinden önce ise 1.500,00 TL, 02.12.2016 tarihi ve sonrasında ise (2017 takvim yılı başına kadar) 3.000,00 TL, 01.01.2017 sonrasında (2018 takvim yılı başına kadar) 3.110,00 TL, 01.01.2018 tarihi ve sonrasında (2019 takvim yılı başına kadar) 3.560TL, 01.01.2019 tarihi ve sonrasında (2020 takvim yılı başına kadar) 4.400TL ve 01.01.2020 tarihi ve sonrasında ise 5.390 TL (2021 takvim yılı başına kadar), 01.01.2021 tarihi ve sonrasında ise 5.880 TL (2022 takvim yılı başına kadar), 01.01.2022 tarihi ve sonrasında ise 8.000 TL (2023 takvim yılı başına kadar) olarak, 01.01.2023 tarihi ve sonrasında ise 17.830 TL (2024 takvim yılı başına kadar) olarak uygulanacaktır.

Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir ve kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz. Kesinlik sınırından fazla bir alacağın tamamının dava edilmiş olması halinde, hükümde asıl istemin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını geçmeyen tarafın kanun yoluna başvurma hakkı yoktur. Kısaca kanun yoluna konu edilen miktara bakılarak kesinlik belirlenir.

VI. KARAR

Somut olayda, dava konusu asıl alacak 4.038 TL olup istinafa konu asıl alacağın miktarına göre hüküm tarihi itibariyle HMK'nın 341/2. maddesinde yazılı kesinlik sınırı 17.830 TL'nin altında olduğundan, ilk derece mahkemesi tarafından tarafların istinaf kanun yolu başvurusunun kesin karara karşı yapılması sebebiyle 6100 sayılı HMK'nın 346.maddesine göre reddedilmesi gerektiği, ancak mahkemece bu yönde bir karar verilmediği, dosyanın bu hali ile Dairemize gönderildiği,

kararın kesin olması halinde ilk derece mahkemesince bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 tarih 3/4 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca parasal kesinlik sınırı nedeniyle temyiz edilemeyecek kararların temyizi halinde Yargıtay'ca temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi bu yolda Dairemizce de karar verilebileceği gözetildiğinde, kesinlik sınırının dikkate alınarak tarafların istinaf isteğinin kesin karara ilişkin olması sebebiyle bu yönden reddine karar verilmesi gerektiğinden aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.