Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi E.2025/1176 K.2025/1240

:.... VEKİLİ :....

DAVA : Tazminat

İSTİNAF EDEN

Davalı vekili

Taraflar arasındaki eser sözleşmesinden kaynaklanan tazminat davası nedeniyle yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararı davalı vekili tarafından istinaf edilmekle; kesinlik, süre, istinaf şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, istinaf dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Üye Hakim tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;

Davacı Şirket tarafından 2022 model Toyota Hilux D/Cab 4x4 Adventure ... plaka numaralı araç satın alındığını, aracın bakım ve onarımları Toyotanın yetkili servisi olan davalı ...nde yaptırıldığını, aracın Adblue arızası işaretinin ve EPS lambasındaki hata işaretinin de yanması nedeniyle yetkili servis başvurulduğunu, yetkili servis tarafından yapılan 20.000 km, 30.000 km ve 40.000 km bakımlarında araca Adblue dolumunun gözükmediğini, bu sebeple garanti kapsamında değişim yapılamayacağı şeklinde açıklama yapıldığını, 37.469,18-TL yedek parça ve işçilik bedeli ödemesi yapıldığını,

ödemenin davalı şirket tarafından haksız yere tahsil edildiğini, bu nedenle fazlaya ilişkin haklarımız saklı kalmak kaydı ile davalı şirketin garanti şartlarına aykırı davranması nedeniyle uğranılan 37.469,18-TL tutarınındaki maddi zararın arabuluculuk son tutanağının düzenlendiği tarihten itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsili, yargılama gideri ve vekalet ücretinin karşı taraf üzerine bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Davalı firmanın Toyota yetkili servisi olmasından mütevellit söz konusu olaya dahil olduğunu, davacı firmanın başvurusu üzerine ilgili işlemlerin yapılabilmesinin garanti kapsamında olup olmayacağını üretici firma olan Toyota'dan sorulduğunu, ancak davacının garanti el kitapçığında yer alan bilgiler sebebiyle ilgili işlemlerin garanti kapsamında yer alamayacağı bilgisini davacı firmaya iletildiğini, davacı firmanın söz konusu durumdan haberdar olmadığını iddia etmesi de gerçekliğe aykırı olduğunu, davacı tarafından açılan haksız ve yersiz olduğunu bu sebeple davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına göre; "Açılan davanın kabulü ile 37.469,18-TL'lik maddi zararın dava tarihi olan 08/07/2024 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf isteminde bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Müvekkili firmanın Toyota yetkili bayiisi olduğunu, garanti kapsamındaki işlemler ilgili şirketin onayı dahilinde yapıldığını, yaşanılan somut uyuşmazlıkta müvekkili firmanın herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, yerel mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili istinafa cevap dilekçesinde özetle; Yerel mahkeme tarafından açıklanan hükümün miktar itibariyle kesin olmasına rağmen, davalı tarafından kötü niyetli bir şekilde istinafa başvurulduğunu, kesin hüküm itirazlarının saklı kalmak kaydıyla müvekkili şirketin hiçbir kusur ve sorumluluğu bulunmamasına rağmen davalı şirketin garanti kapsamına aykırı davrandığı yerel mahkeme hükmü ile sabit hale geldiğini, bu nedenle davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 HMK, 6098 Sayılı TBK, 6102 sayılı TTK

3. Değerlendirme ve karar

Dava, tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne dair kararına karşı davalı vekilince istinaf yasa yoluna başvurulmuştur.

HMK'nun "İstinaf yoluna başvurulabilen kararlar" başlıklı 341. maddesinin (2) no'lu bendinde "miktar veya değeri binbeşyüz Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararların kesin" olduğu belirtilmiş, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 24.11.2016 tarihli 6763 sayılı "Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun"un 41.maddesi ile de, "maddede yer alan "binbeşyüz" ibaresi, "üçbin" şeklinde değiştirilmek" suretiyle söz konusu kesinlik sınırı üçbin Türk Lirasına çıkarılmış ve her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, bu miktarın Maliye Bakanlığınca her yıl için tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması kabul edilmiştir.

Öte yandan, 6763 sayılı Kanun’un 44. maddesi ile 6100 sayılı HMK’ya eklenen Ek madde 1/2 gereğince HMK'nun 341. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının uygulanmasında (HMK341/2 madde fıkrası Anayasa Mahkemesi’nin 24/2/2022 tarihli ve E.2021/34-K.2022/21 sayılı Kararı ile "kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkin davalar" yönünden iptal edilmiş olup somut davadaki uyuşmazlık bu kapsamda olmadığından), hükmün verildiği tarihteki miktarın esas alınacağı öngörülmüş olduğundan, 6763 sayılı Kanun değişikliği ile yapılan parasal sınırlar, ancak söz konusu Kanun’un yürürlüğe girdiği 02.12.2016 tarihi ve sonrasında verilen ilk derece mahkemesine ait kararlar yönünden esas alınabilecektir.

Buna göre, ilk derece mahkemesine ait dava tarihi, 02.12.2016 tarihinden önce ise 1.500,00 TL, 02.12.2016 tarihi ve sonrasında ise (2017 takvim yılı başına kadar) 3.000,00 TL, 01.01.2017 sonrasında (2018 takvim yılı başına kadar) 3.110,00 TL, 01.01.2018 tarihi ve sonrasında (2019 takvim yılı başına kadar) 3.560TL, 01.01.2019 tarihi ve sonrasında (2020 takvim yılı başına kadar) 4.400TL ve 01.01.2020 tarihi ve sonrasında ise 5.390 TL (2021 takvim yılı başına kadar), 01.01.2021 tarihi ve sonrasında ise 5.880 TL (2022 takvim yılı başına kadar), 01.01.2022 tarihi ve sonrasında ise 8.000 TL (2023 takvim yılı başına kadar) olarak,

01.01.2023 tarihi ve sonrasında ise 17.830 TL (2024 takvim yılı başına kadar), , 01.01.2024 tarihi ve sonrasında ise 28.250 TL (2025 takvim yılı başına kadar), 01.01.2025 tarihi ve sonrasında ise 40.000 TL (2026 takvim yılı başına kadar) olarak uygulanacaktır.

Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir ve kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz. Kesinlik sınırından fazla bir alacağın tamamının dava edilmiş olması halinde, hükümde asıl istemin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını geçmeyen tarafın kanun yoluna başvurma hakkı yoktur. Kısaca kanun yoluna konu edilen miktara bakılarak kesinlik belirlenir.

Somut olayda, davacı davaya konu ... plakalı, 07.04.2022 tescil tarihli aracın davalı şirkette tamir/onarım gördüğünü, bu işlem karşılığında 37.469,18 TL ödendiğini, arızanın garanti kapsamında olması nedeniyle ödemenin kendisine iadesi için eldeki davayı açmıştır. Mahkemece,davanın kabulü ile 37.469,18-TL'lik maddi zararın dava tarihi olan 08/07/2024 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Davalının istinafı kabul edilen 37.469,18 TL'ye yöneliktir. İstinafa konu kararın 04.06.2025 tarihinden önce verilmiş olması halinde HMK 341. maddedeki kesinlik sınırınin karar tarihinde yürürlükte bulunan Kanun hükmüne göre belirlenmesi gerekir.

(Yargıtay HGK, 14.07.2025 tarih, 2023/4-931 Esas -2025/491 Karar sayılı kararı da bu yöndedir.) Davalı tarafından istinaf edilen değer hüküm tarihi itibariyle HMK'nın 341/2. maddesinde yazılı 2025 yılı kesinlik sınırı olan 40.000,00 TL'nin altındadır.

İstinafa konu kabul edilen alacak miktarına göre hüküm tarihi itibariyle HMK'nın 341/2. maddesinde yazılı kesinlik sınırı 40.000,00 TL'nin altında olduğundan, ilk derece mahkemesi tarafından davalının istinaf kanun yolu başvurusunun kesin karara karşı yapılması sebebiyle 6100 sayılı HMK'nın 346.maddesine göre reddedilmesi gerektiği, ancak mahkemece bu yönde bir karar verilmediği, dosyanın bu hali ile Dairemize gönderildiği,

kararın kesin olması halinde ilk derece mahkemesince bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 tarih 3/4 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca parasal kesinlik sınırı nedeniyle temyiz edilemeyecek kararların temyizi halinde Yargıtay'ca temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi bu yolda Dairemizce de karar verilebileceği gözetildiğinde, kesinlik sınırının dikkate alınarak davalı vekilinin istinaf isteğinin kesin karara ilişkin olması sebebiyle bu yönden reddine karar verilmesi gerekmiştir.

V. KARAR

Yukarıda açıklanan nedenlerle; ilk derece mahkemesince verilen kararın HMK'nun 341/2 ve 346/1 maddeleri uyarınca miktar itibariyle kesin olduğu anlaşılmakla; davalı vekilinin istinaf dilekçesinin usulden reddine ve peşin alınan istinaf harcının istek halinde istinaf edene iadesine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM; Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-6100 sayılı HMK' nun 341/2 ve 346/1 maddeleri uyarınca istinaf incelemesi talep edilen kararın MİKTAR İTİBARİYLE KESİN olması sebebiyle davalı vekilinin İSTİNAF DİLEKÇESİNİN USULDEN REDDİNE,

2-Davalının ödediği istinaf başvurma harcı ve peşin harcın talep halinde ilk derece mahkemesince davalıya iadesine,

3-İstinaf incelemesi sırasında duruşma açılmadığından ücret vekaleti ile ilgili hüküm kurulmasına yer olmadığına,

4-İstinaf başvurusunda bulunan davalı tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,

5-Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 359/3. maddesi gereğince; kararın ilk derece mahkemesince taraflara tebliğine,

6-Dava dosyasının ilk derece mahkemesine gönderilmesine,

Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda 19/09/2025 tarihinde oybirliği ile HMK'nın 352 ve 362/1.f maddeleri gereğince KESİN olarak karar verildi.

* · ... · Başkan · ... · ¸e-imzalı · ... · Üye · ... · ¸e-imzalı · ... · Üye · ... · ¸e-imzalı · ... · Katip · ... · ¸e-imzalı