Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi E.2023/1556 K.2023/1310

Taraflar arasında görülen davada ihtiyati tedbir talebinin reddine ilişkin verilen ara karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine HMK'nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı tarafın, davalı ile mal alım sözleşmesi yaptığı, karşılığında çek verdiği, malın teslim edilmediği gerekçesiyle menfi tespit davası açtığı ve dava konusu çek üzerine ödeme yasağı konulmasını talep ettiği anlaşılmıştır.

İlk derece mahkemesince yaklaşık ispat şartının sağlanmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verildiği, davacı tarafın karara karşı istinaf yoluna başvurduğu anlaşılmıştır.

Davacı kararın doğru olmadığını, yaklaşık ispatın gerçekleştiğini, ihtiyati tedbir için gerekli şartların bulunduğunu ileri sürmüştür.

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

İstinaf kanun yolu başvurusuna konu edilen karar hakkında; 6100 sayılı HMK'nın 355. maddesindeki düzenleme gereğince, istinaf dilekçesinde belirtilen nedenler ve kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı hususlarıyla sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

HMK'nın 390/3 hükmüne göre ihtiyati tedbir talep eden tarafın davanın esası yönünden haklılığını yaklaşık olarak ispatlaması gerekir.

Somut olayda, davacı mal alımına karşılık çek verdiğini ve malın teslim edilmediğini ileri sürmüş ise de bu hususların ispatına ilişkin davacının iddiaları dışında bir delil sunulmamış, sunulan proforma faturanın da yargılamanın bu aşamasında yaklaşık ispat şartını sağlamadığı anlaşılmıştır. Bu durumda HMK'nın 389 vd hükmü gereğince ihtiyati tedbir kararı verilmesi mümkün değildir.

Yapılan değerlendirme neticesinde, ilk derece mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu, davacı tarafın istinaf taleplerinin yerinde olmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 hükmü gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

... · Başkan ... · e-imzalıdır · ... · Üye ... · e-imzalıdır · ... · Üye ... · e-imzalıdır · ... · Katip ... · e-imzalıdır