Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2008/1356 K.2011/2179

...'ı kasten yaralamaktan sanıklar ... ile ..., fiili livata yolu ile ırza geçmekten sanık ..., ırza tasaddiden sanık ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda: sanık ...'a 5237 sayılı TCK.nun 32/2, 57/1 maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, sanık ...'in cezasının ertelenmesine, sanık ... hakkında ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin (TOKAT) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.07.2007 gün ve 137/148 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ...'in yaralama suçu yönünden;

09.07.2007 tarihinde sanığın yüzüne karşı tefhim olunan kararı sanık müdafii 07.11.2007 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin CMUK'nun 310. Maddesinde belirtilen yasal süreden sonra olan temyiz isteminin CMUK.nun 317 maddesi uyarınca reddine,

2- Sanık ...'ın suçu yönünden;

CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca reddine, bu hususta mahallinde gereğinin yerine getirilebilmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE),

3- Sanık ...'ın suçu yönünden

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'ı öldürmeye kalkışma suçunun sübutu kabul edilmiş, sanığın bu suçu kendisinde mevcut akıl hastalığının sonucu olarak işlediği anlaşılmış, hakkında 5237 sayılı TCK.nun 32. maddesi uyarınca ceza tertibine yer olmadığına ve 57. maddesi uyarınca yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi

altına alınmasına dair verilen kararda, isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

4-Sanık ...'ın suçu yönünden;

a) Gerekçeli kararda 765 sayılı TCK hükümlerinin 5237 sayılı TCK'nun hükümlerine göre daha lehe olduğu kabul edildiği halde, hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK'nun hükümleri uygulanmak suretiyle hükümle gerekçe arasında çelişki yaratılması,

b) Kabule göre de;

Mağdur ...'ın 765 sayılı TCK.na göre alınan doktor raporunda "mağduru bulunduğu olayın ahlaki redaetine müdrik bulunmadığı, fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olmadığı, durumunun hekim olmayanlarca anlaşılabileceği", 5237 sayılı TCK yönünden alınan doktor raporunda "şahsın 2003 tarihinde mağduru olduğu livata eylemi nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu, TCK.nun 103/6 maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği" bildirildiğine göre; 5237 sayılı TCK.nun 103/2-6, 43, 31/3, 62/1. Maddeleri ile 765 sayılı TCK.nun 414/1, 80, 55/3 ve 59/2 maddelerinin somut olaya uygulanması, çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması, lehe yasanın tespiti ve ona göre uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,