Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2008/2062 K.2011/6865

E.. B..'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık S.. C..'un yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ANTALYA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09/03/2007 gün ve 188/95 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten insan öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a) Sanığın bıçakla mağdurenin sağ yanak bölgesine vurması sonucu yaklaşık 10 cm. uzunluğunda tam kat kesi nedeniyle yüzde sabit eser oluştuğu, mağdurenin hayati tehlike geçirmeyecek ve basit tıbbi müdahaleyle giderilemeyecek nitelikte yaralandığı olayda; teşebbüse ilişkin 9-15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 35.maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine, daha vahim hallerde uygulanabilecek şekilde 15 yıl hapis cezasına hükmedilerek yazılı şekilde fazla ceza tayini,

b) Boşandığı eşi mağdureyi sürekli takip ederek tehdit eden ve bu nedenle yargılanan sanığın, olay günü mağdurenin çalıştığı işyerine gidip bıçakla vurarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda, mağdureden kaynaklanan sanığa yönelik tahrik oluşturacak yasanın aradığı anlamda herhangi bir haksız söz veya eylem bulunmadığı anlaşıldığı halde, haksız tahrik hükmü uygulanarak eksik ceza tayini,

c) 5237 sayılı TCK.nun 53/1.maddesinin uygulanması sırasında, aynı maddenin ikinci ve üçüncü fıkralarında belirlenen sürelerin hükümde gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

d) Manavgat Adli Emanetinde kayıtlı olan ve suçta kullanıldığı kabul edilen bıçağın 5237 sayılı TCK.nun 54.maddesi uyarınca zoralamına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,