Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2008/4852 K.2012/9569

1-5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunun 25/2 maddesi uyarınca Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinde Cumhuriyet Savcısının katılımıyla yargılamanın sürdürülüp bitirilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamenin aksi görüşle bozma öneren düşüncesi benimsenmemiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Murat'ın mağdura karşı eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı yaş küçüklüğü ve takdiri indirim nedenlerinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan; müdahil vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre, sanığın akşam saatlerinde sokakta yürüdüğü sırada, önceden tanımadığı mağdura birkaç kişinin adını sorarak anlamsız bir şekilde sataştığı, mağdurun ise bu davranışlarından tedirgin olduğu sanığı eliyle itekleyerek kaçmaya başladığı, akabinde sanığın peşinden koşarak yakaladığı mağduru göbek, bel ve kalça bölgelerinden dört kez bıçakladığı, aldığı darbeler üzerine yere yığılan ve yapılan acil operasyon sonucu hayata döndürülen mağdurun, ince bağırsağında kesiler meydana geldiği ve hayati tehlike geçirdiği; sanığın da mağdurun etraftan yardım istemesi ve yere düşmesi üzerine sonucu elde ettiği düşüncesiyle suç yerinden kaçtığı olayda,

Hedef alınan vücut bölgelerinin yeri, batın bölgesinde yer alan darbenin şiddeti ve zararın ağırlığı birarada değerlendirildiğinde, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, "öldürmeye teşebbüs" suçundan hüküm kurulması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde "kasten yaralama" suçundan hüküm kuralması,