Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2008/7307 K.2011/6315

...'ı silahla, ... ile ...'ü kasten yaralamaktan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28/11/2007 gün ve 149/206 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1.a)Sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'a karşı kasten yaralama suçlarından dolayı kurulan hükümlerin incelenmesinde; Tayin olunan cezanın tür ve miktarına göre, hükmün miktar itibariyle kesin olup, CMUK.nun 305 maddesi uyarınca temyizi mümkün bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

b)Dosya kapsamına göre; gece saat 22.00 sıralarında mağdurların alkol alıp eğlendikleri yere gelerek seslerden rahatsız olduğunu belirten sanık ve kardeşi ...ile mağdurlar arasında tartışma çıktığı, mağdurların hakaret ve darbına maruz kalan sanık ve kardeşi Mehmet'in kaçarak evlerine döndüğü,

sanığın, evde bulunan tek kırma av tüfeğini alarak iki el ateş etmesi üzerine mağdur ...'in sol frontal lob içinde bir adet, sol serebral pedikül anteriorunda 1 adet, sol orbita lateral duvar komşuluğunda sol frontal kemik dış tabulası içinde 1 adet ve yüzde multipl saçma taneleri imajı olup, hayati tehlike yaratacak ve 45 gün iş ve gücünden kalacak şekilde yaralandığı olayda; taraflar arasında öldürmeyi gerektirecek bir husumet olmaması, sanığın hayati bölgeleri hedef alarak ateş ettiğine ilişkin her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması,

olay saati, sanığın imkanı varken saldırıya devam etmemesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemini kasten yaralama olarak kabul eden mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki suç vasfına yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2-Toplanan delillere göre; sanığın silahla kasten yaralama suçunun sübutu kabul ve nitelendirilmesinde isabetsizlik görülmemiş ise de; silahla yaralama suçunun öngörülen cezasına göre 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerine göre suçun

işlendiği 08/01/2004 tarihinde işlemeye başlayan 7 yıl 6 aylık zamanaşımı süresinin zamanaşımını kesen son işlemin yapıldığı 28/11/2007 tarihinde gerçekleştiği, sanık hakkında inceleme tarihine göre zamanaşımını kesen başkaca bir işlem olmadığı gibi zamanaşımı yönünden lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102. maddesine göre uzamış zamanaşımı süresinin de dolduğu anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceden farklı gerekçe ile BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,