Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2008/8943 K.2012/2650

1) Maktulden katılanlar Muzaffer ve ...'nin sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten yaralama suçundan kurulan hükmü temyize yetkileri bulunmadığından, vekillerinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. 2) Katılanlar Muzaffer ve ... vekillerinin isminin karar başlığında gösterilmemesi mahallinde tamamlanması mümkün eksiklik olarak değerlendirilmiştir.

3) Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay tarihinde gece saatlerinde okul bahçesinde alkol almakta olan maktul ... ile arkadaşları ... ve ...'nin içeceklerinin bitmesi nedeniyle alkol almaya gitmek için taksi çağırdıkları, sanık ...'un, kullanmakta olduğu taksi ile maktul ve arkadaşlarını aldığı,

maktulün arkadaşı ...'in, emekli bekçi olan sanığı tanıyarak taksimetreyi açmamasını istediği ve 10.TL karşılığında istedikleri yere götürüp getirmesi konusunda anlaştıkları, sanığın, gece saat:04.00 sıralarında maktul ve arkadaşlarını anlaştıkları üzere parkın yanında bırakmasına rağmen maktul ve arkadaşlarının kendisine eksik para vererek araçtan indikleri, olay yeri tespitine de uygun düşen ve o sırada parkta bulunan maktulün arkadaşı tanık ...'in beyanına göre; sanığın, bu duruma itiraz ederek araçtan inmesi üzerine ...'in, elinde bulunan içki poşeti ile sanığın alnına vurduğu,

bunun üzerine sanığın, belinden tabancasını çıkarttığı, ... ve ...'e tabancanın kabzası ile vurduğu, bir el havaya, bir el de yere ateş etmesine rağmen

...'nin, "amca bizi kuru sıkı tabanca ile mi korkutacaksın" dediği, bu sırada maktul ...'in de, cebinden açılır kapanır sustalı bir bıçak çıkartarak, bıçağı sallayarak sanığın üzerine doğru yürümeye başladığı, sanığın, 5-6 adım geri atarak yaklaşmamasını, yaklaşması durumunda ateş edeceğini 3-4 kez söylemesine rağmen maktulün, şahsın üzerine "vur lan delikanlı isen" diye bağırarak taksicinin üzerine doğru yürüyüp bıçağı salladığı sırada sanığın, bir el ateşi sonucu maktulün göğüs bölgesinden aldığı isabetle öldüğü olayda;

Sanığın, kendisine yönelmiş ve gerçekleşmekte olan haksız bir saldırıyı, o anki hal koşullara göre, saldırıyla orantılı bir şekilde def etme zorunluluğunda bulunmasına rağmen, bu sınırı mazur görülebilecek bir heyecan, korku ve telaşla aştığı anlaşıldığından, sanık hakkında TCK.nun 27/2.maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, eylemin haksız tahrik altında kasten insan öldürme suçunu oluşturduğundan ve TCK.nun 27/2.maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığından bahisle bozma öneren tebilğname düşüncesi benimsenmemiştir.

4) Temyiz kapsamına göre, sanık ... hakkında maktul ...'i kasten ölüdürme suçundan kurulan hükmün incelemesinde;