Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2008/9009 K.2010/8276

... Demiracan'ı kasten öldürmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (KIRKLARELİ) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07/02/2008 ... ve 166/10 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hüküm yönünden; Adli sicil kaydına göre, ... Sulh Ceza Mahkemesinin 27.05.2005 tarih ve 1582/467 sayılı ilamı ile tehdit suçundan 765 sayılı TCK.nun 191/1, 647 sayılı Yasa’nın 4 ve 6.maddeleri gereğince verilen 33.TL adli para cezasının 17.05.2006 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında;

a) Sanık hakkında TCK 58. madde hükmünün uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından,

b) CMK.nun 231. maddenin 6. fıkrasının (a) bendi gereğince, hakkında aynı yasanın 5728 sayılı Yasa ile değişik 5. fıkrasında düzenlenen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanması mümkün görülmediğinden,

Bozma ve düzeltme nedeni yapılmamıştır.

2) Sanık ... hakkında maktul ...’i öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın insan öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin haksız tahrikin derecesine, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu nedeniyle CMK.nun 231.

madde hükmünün uygulanmamasına, katılanlar ..., ... ve ...’in suç vasfına ve haksız tahrik bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak;

a) 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümlerine eklenmesine,