KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2008/9097 E., 2011/7903 K.·Tebliğname : 9-B/2008/73306
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Aralık 2011
- Mahkemesi
- İZMİR Beşinci Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarih ve no
- 03/10/2007- 433/248
- Suç
- Ölümüne sebebiyet vermek
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Bilinçli taksirle E.. M..'ın ölümüne sebebiyet vermekten sanık K.. G..'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (İZMİR) Beşinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03/10/2007 gün ve 433/248 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Köksal'ın suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta yönelen, katılan vekilinin sair hususlara ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
1-) Dosyanın bütünüyle İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığına gönderilerek savunmada beyan edildiği üzere bahçe duvarı üzerindeki tellere 54 voltluk elektrik akımı verilmesi halinde 10 yaşındaki maktulün ölümünün otopsi raporunda belirtildiği şekilde gerçekleşme olasılığının bulunup bulunmadığının belirlenerek suçun manevi unsurunun buna göre belirlenmesi zorunluluğunun göz ardı edilmesi
2-) Kabule göre de; suçun bilinçli taksirle işlendiğinin kabul edildiği olayda, mahkemece 23/06/2005 tarihinde yapılan keşif sonucunda iş güvenliği bilirkişisinden alınan raporda kusur oranının 5/8 olduğunun belirtilmesine karşılık, daha sonra üç kişilik bilirkişi heyetinden alınan raporda kusur oranının 8/8 olarak gösterilmesine rağmen, iki rapor arasındaki çelişki giderilmeyerek sanığın tamamen kusurlu olduğundan hareketle hüküm kurulması ve lehe yasanın buna göre belirlenmesi;
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2008/9097, K. 2011/7903, 14 Aralık 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama