Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/9275 K.2011/23022

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 765 ve 5237 sayılı TCK'nun somut olaya ilişkin ilgili hükümleri ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçlar değerlendirilmek suretiyle lehe kanun belirlenmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafilerinin eksik inceleme yapıldığına, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, TCK'nun 43. maddesinin uygulanmasının yerinde olmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu husus 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine “53. maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine, diğer bentlerde yazılı haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan kararın istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.