Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2008/9419 K.2010/5114

Abdulbari ...'ı kasten öldürmekten, ...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ..., ...'yi olası kastla yaralamaktan sanık ..., mala zarar vermekten ve izinsiz silah taşımaktan adları geçen sanıkların yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (...) Altıncı Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09/10/2006 gün ve 141/382 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafi tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ... ve ... hakkındaki mala zarar verme suçundan verilen para cezasına ilişkin mahkumiyet kararları 5219 sayılı Kanunla değişik CMUK.nun 305/1 maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından, sanıklar müdafilerinin bu suçların vasfına yönelik olmayan temyiz talebinin CMUK.nun 317 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Sanık ...'ın 6136 sayılı kanuna muhalefet suçu yönünden; sanığın Bornova Sulh Ceza Mahkemesinin 12/09/1997 tarih ve 869/1217 sayılı ilamı ile kasıtlı suçtan mahkum olduğu, cezasının 27/04/1998 tarihinde kesinleştiği, CMK 231 maddenin 6 fıkrasının (a) bendi gereğince, hakkında aynı yasanın 5728 sayılı Yasa ile değişik 5. fıkrasında düzenlenen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanması mümkün görülmediğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ...'ın 6136 sayılı Kanuna muhalefet, yaralama suçlarının sübutu kabul, sanık ...'nin kasten öldürme, sanık ...'ın 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve yaralama suçlarında oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun suç niteliklerini tayin, tüm suçlar yönünden takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ...'nin ceza miktarına, yasal savunmaya, sanık ... müdafinin sübuta, yasal savunmaya vesaireye, sanık ...'ın sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

a)Sanık ...'nin kasten öldürme, sanık ...'ın 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

b)Sanık ...'ın yaralama suçu bakımından kurulan hüküm yönünden;

TEBLİĞNAME : 1-B/08/160506

Temel cezanın 86/1 maddesi ile belirlenip suçun silahtan sayılan tabancayla işlenmesi nedeniyle TCK.nun 86/3-e maddesi ile bu miktar üzerinden artırım yapılarak daha sonra TCK.nun 87/2-b-son maddesinin uygulanması gerektiği düşünülmeden, denetime olanak vermeyecek şekilde, aynı Kanunun 87/2-b maddesine göre doğrudan 8 yıl hapis cezası verilmesi,

c)Sanık ...'nin mağdur ...'ye yönelik kasten adam öldürmeye tam teşebbüs suçu bakımından kurulan hüküm yönünden;

Gerekçeli kararın 10. sayfasında; "...sanığın kahvehanede bulunan ...'yü hedef alarak elindeki tüfek ile ateş ettiği, ancak adıgeçenin kendisini sakınması üzerine pompalı tüfekten çıkan saçmaların ...'a isabet ettiğinden bahsedilerek eylem vasıflandırıldığı halde,

Gerekçeli kararın 11. sayfasında "....sanığın meydana gelen olayda elindeki pompalı tüfekle hedef gözeterek ateş etmiş ve bu ateşi neticesinde ...hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmıştır.Sanığın bu eylemini hedefte şaşma olarak değerlendirme olanağı bulunmadığından" bahsedilerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan karar verilmek suretiyle gerekçede çelişki yaratılması,

d-)Ayrıca sözü edilen kabulde sanık ...'ün kahvehanede ocakcılık yapan ...'yü doğrudan hedef aldığı, ancak onun kendisini sakınması üzerine mağdur ...'nin yaralandığının belirtilmesine göre bu kabul altında sanık ...'ün eylemi ...'yü öldürmeye teşebbüs, mağdur ...'ı olası kastla yaralamak olacağından ...'yü öldürmeye teşebbüs eyleminden dolayı iddianame ile kamu davası açılması sağlanarak, dava açıldığı takdirde delillerin birlikte değerlendirilmesi amacıyla her iki dava dosyasının birleştirilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,