Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2008/9797 K.2012/282

1-Dosya kapsamına göre, sanığın Şemdinli 3. Dağ Komando Taburu 9. Dağ Komando Bölüğünde uzman ... olarak görev yaptığı, sanığın eşi tanık ...'la maktulün de bir süredir gönül ilişkisi yaşadıkları, bu durumdan sanığın haberinin olmadığı ve eşinden şüphelenmediği, olay günü sabahı sanığın eşine operasyona gideceği için gece gelmeyeceğini söyleyerek evden ayrıldığı, bu durumu fırsat bilen ...'ın maktulü eve çağırdığı, Erciş'te yaşayan maktulün bu çağrıya uyarak,

sanığın eşi ve 1,5 yaşındaki çocuğuyla birlikte yaşadığı Şemdinli'deki evine gelerek ...'la buluştuğu, operasyonun iptal edilmesi üzerine evine gelen sanığın çocuğunun uyanmaması için kapıyı tıklattığı, bu sesi duyan ...'ın maktule saklanmasını söylediği, maktulün üstü çıplak vaziyette yatak odasındaki perdenin arkasına saklandığı, kapının açılmaması üzerine sanığın zile basmak zorunda kaldığı, ...'ın maktulün saklanmasından sonra kapıyı açarak,

uyanıp ağlayan çocuğunun yanına gittiği, sanığın ise yatak odasına giderek tüfeğini yatağın üstüne bıraktığı, üzerindeki askeri kıyafetleri çıkarmaya başladığı sırada perdenin arkasına gizlenen maktulü fark ederek "sen kimsin" diye seslendiği, maktulün perdenin arkasından çıkmasıyla birlikte yatağın üzerine bıraktığı tüfeğini eline aldığı, maktulün, "kötü niyetim yok valla, yanlış

.../...

anlama" gibi sözler söylemesine rağmen sanığa doğru hamle yaptığı, sağ eliyle kendisine doğrultulmuş tüfeğin namlusunun ucundan tutmasıyla birlikte, sanığın tüfeğin kurma kolunu çekerek bir el ateş ettiği, elinden isabet alan maktulün yaralanmasına rağmen mücadelesini sürdürdüğü, sanığın elinden almak istediği tüfeği çekiştirmeye devam ettiği, bunun üzerine sanığın, yapmış olduğu görevin kendisinde oluşturduğu psikolojik koşullar içinde korku ve paniğe kapılarak silahını art arda üç kez daha ateşlediği,

atışlardan ikisinin yere, birinin de maktule isabet ettiği, göğüs bölgesine almış olduğu isabet nedeniyle mücadeleyi bırakmak zorunda kalan maktulün evin salon kısmına geçip kanepenin üzerine yığıldığı, akabinde sanığın evinin hemen yakınında bulunan Jandarma Komutanlığına doğru bağırarak yardım istediği, maktulün göğüs bölgesine aldığı isabet sonucu karaciğer ve sağ böbrek parçalanmasından gelişen iç kanama ve kanama şoku nedeniyle öldüğü olayda,

Mahkemenin; sanığın kendisine yönelmiş, gerçekleşen ve tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anki hal ve şartlara göre, saldırıyla orantılı bir şekilde defetme zorunluluğunda bulunmasına rağmen, bu sınırı mazur görülebilecek bir heyecan, korku ve telaşla aşarak fiilini işlediğini kabul ederek, TCK.nun 27/2 ve CMK.nun 223/3-c maddeleri uyarınca "ceza verilmesine yer olmadığına" ilişkin kurduğu hükümde bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamenin, sanığın ileri derecede haksız tahrik altında "kasten öldürme" suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkin bozma öneren düşüncesi benimsenmemiştir.

...