Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/1150 K.2011/7709

Serdal İlhan'ı kasten yaralamaktan ve iftiradan sanık ...'un yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10/04/2008 gün ve 33/142 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanık müdafii taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Cumhuriyet Savcısının, görüşüne kısmen aykırı olarak verilen 10/04/2008 tarihli yerel mahkeme hükmüne karşı temyiz istemini içeren dilekçesinde hakim havalesinin bulunmadığı görülmüş ise de, yazı işleri müdürünün imzası ile havale edilerek üzerine temyiz defterine kaydedildiğine ilişkin kaşenin vurulduğu ve 14/04/2008 tarihinin yazıldığı, buna göre temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin reddi yönündeki tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

b) Sanığın iftira suçunda, 765 sayılı TCK.nuna göre kurulan hüküm, 5237 sayılı TCK.na göre kurulacak hükme göre açıkça sanık lehine olduğundan, tebliğnamede somut karşılaştırma yapılmadığı gerekçesiyle bozma öneren düşünce benimsenmemiştir.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten yaralama ve iftira suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta vesaireye, Cumhuriyet Savcısının vasfa yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık hakkında iftira suçundan kurulan hükmün ONANMASINA,

B) Kasten yaralama suçu yönünden;

a- 765 sayılı TCK ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun olayla ilgili bütün hükümlerinin yargı denetimine olanak verecek biçimde

somut olarak uygulanması, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması, lehe olan hükmün belirlenmesi ve uygulamanın ona göre yapılması gerektiği düşünülmeden, somut karşılaştırma yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Kabule göre de;

Sanık ve mağdurun birlikte otururken, bir müddet sonra alkolün etkisi ile aralarında tartışma çıktığı, tartışmanın kimden kaynaklandığının ve ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilemediği, kabulün de bu yönde olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında lehe kabul edilen 765 sayılı TCK.nun 51/1.maddesi gereği indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,