Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/1260 K.2013/1837

1-Cumhuriyet Savcısının, 10/09/2008 tarihinde tefhim olunan hükme yönelik olarak, yedi günlük yasal süresi içerisinde 16/09/2008 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla; tebliğnamedeki Cumhuriyet Savcısının süresinden sonraki temyiz isteminin reddine yönelen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2-Oluş ve dosya içeriğine göre; sanık Kemal'in olay günü komşusu olan tanık Zeki'yi işyerine ziyarete gittiğinde, içeride mağdur Adil'in bulunduğunu görerek, mağdura hitaben, " Bir daha bu iş yerine gelme, çık git!" demesi üzerine, sanığa, "Sen çık git." şeklinde karşılık veren mağdur Adil'in, sanık savunması ve tanık Zeki'nin beyanlarına göre; sanığı iterek, üzerine saldırması sonucu, 16/07/2008 ve 17/07/2008 tarihli adli raporlara göre sanığı basit tıbbi müdahale giderilebilecek şekilde yaraladığı, akabinde sanığın üzerinde taşıdığı bıçakla mağduru, yaşamsal tehlike geçirmesine sebebiyet verecek şekilde sol göğüs ve sol kol bölgesinden yaralayarak, eylemine kendiliğinden son verip suç mahallinden uzaklaştığı olayda;

Her ne kadar olayı sanık başlatmış ise de, mağdur, sanığa sözle karşılık verip, ardından sanığı basit şekilde yaralayarak aşırı tepki gösterdiği, dolayısı ile tahrikte dengenin sanık lehine bozulduğu anlaşılmakla, sanık hakkında TCK.nun 29. maddesi gereğince alt düzeyden indirim uygulanmasında isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Kemal hakkında mağdur Adil'e yönelik nitelikli kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı nedenlerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, sanık savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet Savcısının haksız tahrik nedeninin bulunmadığına; sanık müdafiinin yasal savunmaya, TCK.nun 27/2. fıkrasının koşullarının oluştuğuna, temel cezanın aşağı hadden belirlenmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A-Sanık Kemal hakkında mağdur Adil'e yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

a-Sanık hakkında TCK.nun 86/1 ve 61. maddeleri uyarınca teşdiden hükmolunacak temel cezanın, aynı yasanın 87/l-d-son fıkralarına göre sonuç cezayı etkileyebilecek şekilde belirlenmesi gerektiğinin gözetilmeyerek eksik ceza verilmesi,

b-Hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasında, sanığın, TCK.nun 53/1-c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından şartlı salıverilme tarihine kadar, aynı maddenin 1-a,b,c,d ve e bendindeki diğer haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,