Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/2098 K.2011/391

...'yi kasten öldürmeye teşebbüsten, sövmeden sanık ...'nin yapılan yargılanması sonunda: öldürmeye teşebbüsten hükümlülüğüne, 5237 sayılı TCK.nun 129/3.maddesi gereğince sövmeden açılan kamu davasından ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin (MUŞ) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22/07/2008 gün ve 160/225 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanık müdafii taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Olay sırasında sanığın mağdurun karnına doğru birkaç sefer hamle yaptığı sırada çevredekilerin ayırmaya çalıştığı, olay yeri yakınında bulunan ve kavgayı gören polis ekibinin de derhal müdahale ederek olay yerindekilerin de yardımıyla sanık ve mağduru ayırdıkları, akabinde de mağdurun yaralanmış olduğunu gördükleri, sanığın eylemine polis ve çevredekilerin müdahalesi dolayısıyla mani hal nedeniyle devam edemediği anlaşılmakla, mahkemenin takdirinde isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki suçun yaralama olduğundan bahisle bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

2) Sanığın mağduru, sol üst kadranda olacak şekilde bıçak ile yaraladığı, batına nafiz yaralanması nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirdiğinin belirlendiği anlaşılmakla, teşebbüs nedeniyle 5237 sayılı TCK. nun 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi yerine 9 yıl hapis cezası verilerek hiç isabet almaması durumunda uygulanabilecek olan alt sınırdan ceza tayin edilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten insan öldürmeye teşebbüs ve hakaret suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı

.../...

TEBLİĞNAME : 1-B/2009/2566

...