KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2009/2926 E., 2010/1613 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mart 2010
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Karısı ... 'yi öldürmeye teşebbüsten sanık ...'nin yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Dördüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.09.2008gün ve 202/281 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiştir.
Ancak ;
1- Sanığın, ayrı yaşadığı, aralarında boşanma davası bulunan ve ailevi nedenlerden dolayı tartıştığı mağduru bıçak ile raporunda belirtilen şekilde yaraladıktan sonra mani hal olmaksızın eylemini sürdürmeyerek, olay mahallinden alıp tanık ... ile birlikte hastaneye getirip tedavi olmasını sağladığı, kendi çabalarıyla suçun tamamlanmasını ve neticenin gerçekleşmesini önlediği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nun 36. maddesi uyarınca öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılamayacağı, tamam olan eylemi yaralama suçunu oluşturduğundan, eşe karşı silahla yaralama suçundan hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmek suretiyle vasıfta hataya düşülmesi,
2- Aralarındaki boşanma davası karara bağlanan ancak henüz kesinleşmeyen sanık ve mağdurun ayrı yaşadıkları, sanığın çocuklarını görmek için mağdurun evine gittiğinde mağdurun sanığa hakaret etmesi üzerine üzerinde bulundurduğu bıçak ile mağduru yaraladığı olayda, mağdurdan kaynaklanan ve haksız fiil oluşturan hakaretten ibaret sözü nedeniyle yapılacak haksız tahrik indiriminde daha vahim saldırı ve sonuçlar dikkate alındığında, hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun şekilde tahrik nedeniyle asgari miktarda indirim yapılması yerine yazılı şekilde indirim yapılarak eksik ceza tayini,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2009/2926, K. 2010/1613, 17 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama