Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/3632 K.2010/5684

Kastın aşılması suretiyle V.. S..'yi öldürmekten sanık C.. A..'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (İZMİR) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08/09/2008 gün ve 383/307 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafi ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan, katılan vekilinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın askeri cezaevinde gardiyan olarak görevli olduğu, maktulün ise tutuklu olarak cezaevinde bulunduğu, olay günü maktul ve diğer hükümlülerin telefon görüşmesi yapmak üzere telefon kulübesine götürüldüğü, maktulün telefon görüşmesi yapmasına rağmen yeniden telefonla konuşmak istediği, sanığın ikazına karşın görüşme yapmak için ısrar ederek sanığı tehdit ettiği, sanığında maktulün ensesinden tutup çektiği ve tokatladığı, kendisini geriye doğru çeken maktulün dengesini kaybedip başını beton zemine çarparak geçirdiği beyin kanaması sonucu öldüğü olayda;

a) Sanığın basit nitelikte tokat atmasına karşın maktulün kendisini geriye doğru çekmesi nedeniyle dengesini kaybedip yere düşerek başını zemine çarparak öldüğü, sanık tarafından öngörülemeyen nedenin eklenmesi sonucu ölüm olayının gerçekleştiği anlaşılmakla; lehine olan 765 sayılı TCK.nun

452/2. maddesi uyarınca hüküm kurulması yerine aynı Yasanın 452/1.maddesi uyarınca hüküm kurulması,

b) Olayda meşru savunma ve meşru savunmada aşırıya kaçma koşullarının bulunmadığı ancak sanığın, kurallara uymayan maktulü ikaz etmesine rağmen maktulün, ikaza uymayarak sanığa tehdit içerikli sözler söylemesi nedeniyle sanık lehine tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,