Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2009/3682 K.2010/3736

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı-k.davacılar ... mirasçıları ile birleşen davanın davacısı ... vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava iş bedelinin, birleşen davalar ayıpların giderilme bedellerinin tahsili ve manevi tazminat istemleriyle açılmış, mahkemece ıslah da dikkate alınarak asıl davanın kısmen kabulüne, yüklenici ... mirasçıları tarafından dava konusu yapılan manevi tazminat isteminin reddine, birleşen davalardaki ayıpların giderilme bedellerinin tahsili istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalılar ve birleşen dosya davacıları ... mirasçılarıyla ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar ve birleşen dosya davacıları ... mirasçılarıyla ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı ... vekili asıl davada iş bedeli olarak 1.000,00 TL’nin tahsilini istemiş, 06.11.2006 tarihinde harçlandırdığı ıslah dilekçesiyle iş bedelini 7.384,85 TL artırarak 8.384,85 TL’ye çıkarmıştır. Davalılar yüklenici ... mirasçıları davanın açılmasından önce temerrüde düşürülmediklerinden kabul edilen miktarın 1.000,00 TL’sine dava tarihi olan 28.02.2005, 7.003,92 TL’sine ise ıslah harcının yatırıldığı 06.11.2006 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, tamamına 21.02.2005 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi doğru olmamıştır.

3-Birleştirilmesine karar verilen Ankara 10. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2005/1945 Esas sayılı dosyasının davacısı ... 147,30 TL tespit gideri yaptığını ve davalı taraftan tahsilini istediği halde bu miktarın yargılama giderlerine dahil edilip kabul ve red durumuna göre oranlama yapılmaması da hatalı olmuştur.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekirse de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.