KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2009/3733 E., 2010/5183 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Temmuz 2010
- Tebliğname
- 1-B/09/54752
Karar Metni
320 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
...'ı kasten öldürmekten,...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ..., işbu suçlara katılmaktan sanık ...'in yapılan yargılanmaları sonunda: ...'ın hükümlülüğüne, ...'in beraatine ilişkin (ELMALI) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.10.2007 gün ve 224/238 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık ... müdafi ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-a) Katılan vekilinin temyiz dilekçesi kapsamına göre, tazminat istemi inceleme dışı bırakılmıştır.
b) Sanık ...’ın;
aa) 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçu yönünden; adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunduğu ve bu nedenle 5728 sayılı kanunla değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/6-a maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından yararlanamayacağı anlaşılmıştır.
bb) Adam öldürmeye teşebbüs suçu yönünden;
Dosya içeriğine ve gösterilen gerekçeye göre, sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamenin bu yöndeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın adam öldürme, adam öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, cezayı azaltıcı tahrike ve takdire ilişen sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında adam öldürme ve öldürmeye teşebbüse azmettirme suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış ve beraatına karar verilmiş,
TEBLİĞNAME : 1-B/09/54752
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2009/3733, K. 2010/5183, 5 Temmuz 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama