KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2009/4175 E., 2011/402 K.·Tebliğname : 1-B/2008/270256
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Şubat 2011
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
...'yu tasarlayarak öldürmekten sanıklar ... ile ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, sanık ...'ın beraatine ilişkin (BAKIRKÖY) Yedinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31/03/2008 gün ve 170/158 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1) İddianamede şikayetçi olarak ismi geçen maktulün eşi ...'nın ve aynı zamanda katılan ...'ın da vekili olduğundan duruşmaları takip eden ... vekili Av....'nun, yargılamanın hiçbir aşamasında sanıklardan şikayetçi olduklarını söylemedikleri gibi, davada da ...'nın katılan sıfatını almadığından vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
2) Sanıklar ... ve ...'a verilen cezanın hapis cezası olması sebebiyle, TCK.nun 53.maddesinin yasal sonuç olarak uygulanacağı anlaşıldığından, hükümde bu maddenin uygulanmaması bozma nedeni yapılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'un tasarlayarak insan öldürmek suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, takdir ve tahrike ilişkin cezalarını azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş; sanık ... hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğüne yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, katılan ... vekilinin bir nedene dayanmayan; sanık ... ile sanıklar müdafiinin sübuta, suç vasfına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz
.../...
TEBLİĞNAME : 1-B/2008/270256
...
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2009/4175, K. 2011/402, 2 Şubat 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama