Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/4615 K.2013/870

1-a-) Sanık Ramazan hakkında "kasten yaralama" suçundan kurulan hükümde; TCK.nun 53. maddesi uygulanmamış ise de, bu husus cezanın tabii sonucu olup, infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır.

b-) Dosya kapsamına göre; mağdurdan sanık Ramazan'a yönelen haksız tahrik oluşturan söz ve davranış bulunmadığı halde, haksız tahrik hükümleri uygulanarak sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır"

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ramazan'ın eyleminin sübutu kabul, eleştiri nedeni saklı kalmak koşulu ile takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, meşru savunmaya, eksik soruşturmaya, verilen cezanın fazla olduğuna ve ertelenmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a-) Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay tarihinde sanığın, mağdura yumrukla vurup direncini kırdığı, hakkında hükmün açıklanması geri bırakılan sanık Zeliha'nın da bıçakla beş kez vurarak mağduru yaraladığı olayda, sanıkların fikir, irade ve eylem birliği içerisinde fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak suçu birlikte işledikleri anlaşılmakla, sanık Ramazan hakkında TCK.nun 37/1.maddesi delaletiyle TCK.nun 86/1-3-e, 87/1-d­son, 62/1. maddeleri gereğince hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde basit yaralama suçundan hüküm kurulması,

b-) Adıyaman Sulh Ceza Mahkemesinin 13/06/2007 tarihli 2007/202 esas 2007/331 karar sayılı 2000.TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün, CMUK.nun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte bulunduğunun ve tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,